nefes almayı istesen de unutmazmışsın gibi geliyor sana ama aslında çok insan nefes bile almadan yaşıyor. kısa kısa ve hızlı soluyarak geçip gidiyor hayat. yüksek stres ve hız, nefes almaya imkân vermez. ancak hayatta kalmak için soluk soluğa koşturur hızlı insan.
oysa nefes sakin ve derin olandır. yavaşça alınıp yavaşça verilen nefestir. şimdi bir kez daha düşün bakalım, nefes alıp vermeyi hatırlıyor musun, yoksa hızla soluklanıyor musun sadece?
Sayfa 119
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
hiçbir şey insanları etrafındakilere şefkat hissetmekten daha fazla insan yapmaz.
- boccaccio
Sayfa 118
işe önce kendine şefkat duymakla başla. hatalarından dolayı kendini suçlama mesela. affedici ol… sen de insansın, bazen her şey çok da düşündüğün gibi gitmez, hata yaparsın ve bedeli ağır olabilir. ama ne demiştik hatırla.
her şey geçici…
hiçbir his kalıcı değil…
başarı da geçici, başarısızlık da…
kendine kızma, yıpratma, yorma… kendini yargılama, acımasızca eleştirme. kendini uykusuz bırakma, molasız bırakma, dinlen. kendini iyi besle… kendine zaman ayır, kendini dinle… ihtiyaçlarını öteleme… öncelik sıralamanı gözden geçir. kendini ilk sıraya yerleştir. unutma… sen yoksan hiçbiri yok… bu yüzden önceliğin senden başkası olamaz.
hızlı bir hayat, odak ve anlam kaybına yol açar. yavaşladığın ve sakinliğin içindeki anlamı keşfetmek, yaşam kalitesi açısından çok değerli…
Sayfa 117