Genelde ben konuşamadıklarımızı, konuştuklarımız kadar düşünemediğimizi düşünüyorum. Kendimizle konuşamadiklarımızı mesela; itiraf edemediklerimiz... Başkalarına söyleyemediklerimiz; kendi kendimize uyguladığımız sansürler...
Yorgunsun. Uyudukça daha yorgun, uyudukça uykuya daha açsın. Solgun zamanların en soğuk ve en sert yastığına başını yaslayıp günlerce öylece kalmak istiyorsun. Kimse sessizliğine dokunmadan, kimse seni aramadan öylece uyumak istiyorsun... Yatıştırmak istiyorsun paramparça düşlerini.
Eminim siz de yaşamışsınızdır; bazı rutin anlarda insan anlık bir yabancılaşma yaşar; kendine ve hayatına, çevresindeki insanlara farklı bir gözle bakar.