İbrahim Nergiz
@iboess
Şiir benim tutkum, psikoloji ilgim.
Aynı anda okuyup, yazıp, sorgulayan biriyim.
Kitap yazarlığı yolculuğum sürüyor.
Küllerin FısıltısıŞiir
Bir nefes, bir ateş; kül olurken anılır mı adın?
Zaman, iz bırakmaz taşlara; eritir suskun bir alayla.
Hangi hanede saklıdır insanın asıl hikâyesi?
Belki de yazılmadı hiç, ya da silindi kâğıttan önce.
Ömrün sabahında umut filizlenir,
Akşamında kurur, günahkâr bir dua gibi.
Hangi yıldız, hangi karanlığa söz verir ki?
Gökyüzü bile bazen susar, hükmünü bekler gibi.
Toprak, bağrında sır taşır;
Göz görmez, gönül bilmez ne fısıldar geçmiş.
Ve insan, gölgelerden ibarettir aslında,
Bir gün, kendi küllerine karışmak için doğmuş.
İbrahim Nergiz
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kayıp BaharŞiir
Bir yaprak düştü, rüzgârın sırrını bilmeden,
Hangi dal, hangi kök hatırlar onu?
Bir dere aktı, taşlara dokunmadan geçti,
Kim duyar suyun dillendiği o anı?
Göklerde yankılanan bir kuş sesi,
Aslında zamansız bir vedanın yankısı.
Baharda açan çiçek, güzde solsa da,
Toprak saklar tüm renkleri, unutmadan.
Hangi adım geri döner eski patikalara?
Hangi nefes yeniden doldurur boşluğu?
Ve insan, doğanın bir yankısı sadece,
Kendini bulmadan, bir öyküye dönüşür.
İbrahim Nergiz
02.12.2024
Sonsuzun KapısıŞiir
Kimdir gökteki yıldızları asan?
Ve kimdir karanlığa ışığı serpeden?
Bir nefesin sırrını bilen var mıdır?
Yoksa yalnızca sorularla mı doludur âlem?
Duanın sesi yükselir göğe,
Ama yankılanır mı, bilinmez arşa.
Hangi söz, hangi niyet ulaştırır bizi?
Ve kul, neyle tartar Rabbin rızasını?
Kader dediğin yazılmış mıydı baştan?
Yoksa her adım, kendi izini mi bırakır?
Toprak altında mı saklı sır,
Yoksa göğün sonsuzluğunda mı kaybolur hakikat?
Belki de sır, hiç sormamakta,
Belki de hakikat, bilmek değil, yaşamaktadır.
Peki sen, ey arayan, ne ararsın?
Cevapları mı, yoksa cevapsız kalan soruları mı?
İbrahim Nergiz
Karanlığın ÖtesindeŞiir
Bir çağrı yankılandı derin bir boşlukta,
"Ey insan, kendini nerede ararsın?"
Gördüğün dünya bir sınav, bir perde,
Ve sen, perdelerin ardında unuttun özünü.
Dağlar secdeye durmuşken,
Denizler bir sabırla taşır sırrını.
Gökyüzü bir kelime fısıldar durmadan,
Ama insan, kendine sağır olmayı seçer.
Her nefes, yazılı bir kelamdır aslında,
Ve her adım, hesap günü için bir iz.
Görmez misin? Bir damla sudan yaratılan,
Nasıl olur da kendini unutur?
Güneş bile batarken şahitlik eder,
Gece yıldızlarla mühürler vakti.
Ey insan, hangi tarafa dönersen dön,
Yüzün bir hakikate bakar da bilmezsin.
İbrahim Nergiz
03.12.2024
Mektupsuz DünyaŞiir
Zamanın küllerine gömüldü zarflar,
Bir mühür eksik şimdi avuçlarımızda.
El yazısından yoksun o eski sıcaklık,
Satırlar dijital, duygular yarım.
Hangi kelime taşıyabilir ki özlemi,
Hangi ekran doldurabilir boşluğu?
Bir kâğıt parçasına sığan hayatlar,
Şimdi kayıp, yokluğun ağırlığında.
Mektupsuz bir dünya;
Sokaklarında yankılanmaz postacının adımları,
Sevda kokan mürekkep çoktan silinmiş,
Bir düş daha yitmiş, tozlu arşivlerde.
Oysa bir mektup,
Bir köprüydü uzaklarla aramızda.
Kağıt kokusuna karışırdı umutlar,
Her harf bir dua, her satır bir nefes.
Şimdi ne kaldı geriye?
Gönderilemeyen duygular ve silik imgeler,
Bir tarih gibi, unutulmaya yüz tutmuş,
Mektupsuz dünyanın soğuk çerçevesinde.
İbrahim Nergiz
05.12.2024