İbrahim Nergiz
@iboess
Şiir benim tutkum, psikoloji ilgim.
Aynı anda okuyup, yazıp, sorgulayan biriyim.
Kitap yazarlığı yolculuğum sürüyor.
Ağyarın GölgesiŞiir
Gecenin yorganında sakladım düşlerimi,
Yıldızlar şahitti, kim bilir kaç heves öldü.
Ağyar bir rüzgâr gibi dokundu tenine,
Ben ise kök salmış bir çınar, sessiz ve öksüz.
Gözlerinde saklıydı bütün bir evren,
Ama ağyarın nefesi değdi gülüşüne.
Sözcükler boğazımda düğüm,
Suskunluğum feryadın yankısı oldu yine.
Ey sevdanın kıblesi,
Ağyar seni meftun etti, ne acı.
Hangi deniz yıkar bu kederi,
Hangi şiir unutturur ismini bana?
Gözlerim sürgün, yollarım dar.
Ve ben hep sana yazdım, ağyara inat.
Ne bir selam eksilir dudaklarımdan,
Ne de yüreğimden vazgeçerim; bil, ey yar.
İbrahim Nergiz
10.12.2024
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Külde YangınŞiir
Yitip gitmez,
Avuçlarında taşıdığın külden yangınlar.
Bir kıvılcımın, sessiz çığlığıdır zaman,
Tutundukça çoğalan,
Sönmedikçe içine dolan...
Her nefes bir kelime,
Her kelime bir yara,
Kim bilir kaç gece,
Kaç uykusuz hayalden arta kalan?
Zehir mi şifa mı?
Kim karar verebilir buna?
Bir damla yetmez mi,
Bütün bir okyanusu zehre bulamaya?
Küller yangınla hatırlar,
Sessizlik yankıyla.
Ve sen,
Kendi suskunluğunda yankılanırsın,
Kendi küllerinde yeniden doğarak…
İbrahim Nergiz
10.12.2024
Küllerin İçinde SaklıŞiir
Hangi rüya sarar düşkün bir kalbi?
Hangi sessizlik daha ağır gelir ömre?
Gece, usulca yıkar duvarlarını ruhun,
Ve insan, kendi karanlığında kaybolur.
Bir zaman gelir, aynalar çatlar,
Gölgeler konuşur, hakikati bilmeden.
Toprağın soğuk kucağı bekler her adımı,
Her iz, sonunda silinir zamanın kıyısında.
Feryat değil bu, sessiz bir dua belki,
Ezelden gelen bir yankı, kulağına dolan.
Ve biz, küllerimizden doğmayı bekleriz,
Oysa asıl sır, yanmayı öğrenmekte saklıdır.
ibrahim nergiz
11.12.2024
Tenhada Bir İzŞiir
Gece, tereddütlü bir alev gibi sarkar sokağa,
Unutulmuş bir sözcük,
Tınısız bir nota misali titreşir boşlukta.
Zamansız bir bekleyişin eşiğinde
Kelebek, saydam kanatlarını açar,
İncecik bir esinti gibi süzülür
Yarım kalmış mektupların arasından.
Kırık bir ayna artık gözlerimiz,
Her yansımada özlemin narin gölgesi büyür.
Defter sayfalarında kabuk tutar eski yaralar,
Rüzgârın elinde sürüklenen bir söz
Usulca dokunur cılız bir anıya.
İçimize sakladığımız sızı
Sessiz bir ezgiye dönüşür orada.
Ve biz,
Gölgelerin arasına gizlenmiş bu vakitte,
Gizli bir nefesi üfleriz ıssız bir maviye.
Bir hatıra kanatlanır o anda,
Kelebeğin çırpınışlarında erir,
Uzak bir yerde
Dinginliğin boşluğuna karışır.
ibrahim Nergiz
15.12.2024/06:36
Sessizliğin YankısıŞiir
Bir veda büyüdü gözlerinde,
Bir bahar küskün dallarında soldu.
Adını unuttum derken bile,
Gölgen her kelimenin ardında kaldı.
Öyle bir sessizlik ki bu,
Ne gözyaşı dokunur, ne dua ulaşır.
Ayrılık mı dediler? Sadece bir kelime,
Ama yankısı, ömür boyu taşır.
Bir kapı çarptı içimde usulca,
Yolun taşları birer birer eksildi.
Sen gittin ve adımlarınla,
Bütün şehir üstüme devrildi
İbrahim Nergiz
23.12.2024