İbrahim Nergiz
@iboess
Şiir benim tutkum, psikoloji ilgim.
Aynı anda okuyup, yazıp, sorgulayan biriyim.
Kitap yazarlığı yolculuğum sürüyor.
Sana SöylenmeyenlerŞiir
Konuşmaya yetmezdi kelimelerim,
Ama sustukça büyürdü içimdeki çığlıklar.
Bir fırtına gibi savururdu duygularımı,
Sana söyleyemediklerim,
Ruhumda yankılanan en derin sırlar.
Bakışların vardı,
Bir kağıdı tutuşturan kıvılcım gibi.
Ve ben her harfime yangınlar saklardım,
Söyleyemediklerimle seni sarmak için,
Sözlere değil, yüreğime dokunan sessizliğinle.
İşte,
Konuşmadan anlatmanın büyüsü buydu,
Ruhuma dokunacak kadar derindi,
Sana olan hislerim.
25.12.2024
İbrahim Nergiz
Reklam
Sessizliğin YankısıŞiir
Gürültülü bir sessizlik var içimde,
Her adımım sana, her nefesim sana dair.
Gözlerin, hiç gitmediğim yerlere çağırır beni,
Adını bilmediğim sokaklar kadar gizemli.
Hiç içmediğim bir kahvenin tadında,
Diline aşina olmadığım şarkılarda bulurum seni.
Ellerim boşluğa uzanır,
Ama her defasında kalbine dokunmayı hayal eder.
Sevmek mi?
Özlemin ötesinde bir yerde durur bu his.
Bir bakışında sonsuzluğu görmek,
Ve o sonsuzlukta kaybolmak gibidir.
Her patika yol beni sana çıkarır,
Kırılan heveslerim bile anlamını bulur sende.
Çünkü sen, olmayanı olduran,
Ve kalbimi yarım bırakmayan tek gerçeksin.
Şimdi bir kez daha gülümsüyorum,
Çünkü her şey seninle anlam buluyor,
Sessizliğin yankısında,
Adını taşır rüzgâr her nefeste.
ibrahim nergiz
30.12.2024
Yarım Kalan PatikaŞiir
Gürültülü bir sessizlik büyür içimde,
Adını bilmediğim sokaklar uzanır hayallerime.
Hiç gitmediğim yerlere taşır beni kitaplar,
Hiç tatmadığım kahvelerle dolup taşar masalar.
Gözlerimde bir boşluk, duvarda yankı,
Diline aşina olmadığım şarkılarda savrulur yüreğim.
Her adımda kaybolurken kendimde,
Patika yolları geçerim, bir yüzyıl kadar uzun.
Kırılan heveslerim,
Ellerimde kalan yarım bir düş gibi,
Yarattığım dünyalardan vazgeçmek,
Artık bir yenilgiden çok huzur verir oldu.
Ve gülümsüyorum şimdi,
Her şey olduğu gibi,
Olmadıklarını kabul ederek,
Yarım kalan patikamın sessizliğinde.
İbrahim Nergiz
30.12.2024
9/10
Beğendi
·2025 1. kitabı
Sonsuz baharŞiir
Bir sabah uyanıyorum, adın gün ışığı gibi,
Gözlerinse ufuk, denize doğmuş yıldız gibi.
Her adımında içime düşen o bahar,
Kalbimin rüzgârıyla açan çiçekler var.
Ellerinle tuttuğun an, zaman duruyor,
Dünya dönüyor ama ben hep sende savruluyorum.
Sana dair her şey bir şiir gibi,
Ruhuma işleyen, sonsuz bir nehir gibi.
Düşlerimde kaybolmuş, gerçeğe karışmışsın,
Yüreğimdeki aşkınla zamana meydan okumuşsun.
Bir gün sen, bir gün yine sen,
Baharı da kışı da getiren, hep sen.
İbrahim Nergiz