İBRAHİM ÖZDEMİR
@ibrahim5151
MEMUR
LİSANS
NİĞDE
NİĞDE, 3 Ocak 1984
104 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
-Nereye gidiyoruz baba? -Sürükleniyoruz, duvara toslayacağız.Edebiyat
Aslında çoğunluk okumadan beğenip geçtiği için tribe girip inceleme paylaşmama kararı almıştım ama bu kitap, bambaşka. Bana neden bir zamanlar inceleme yazmaya vakit ayırdığımı hatırlattı. Bir kişinin bile Fournier'i tanımasına vesile olabilirsem mutlu olacağımı hissettim yeniden. Muhtemelen ben, kara mizaha tutkun olduğum için böylesine seviyorum yazarı. Tabuları/hassasiyetleri olan biri konu seçimini ve uslubunu 'saygısız' bulabilir gibime geliyor. Neticede iki engelli oğlunun hayatını anlattığı, bunu yaparken de lafını esirgemediği bir kitap. Yani diyorum ki, insanlar ikiye ayrılır: Dram yüklü durumlarda yanlışlıkla gülmemek için yanaklarının içini kemirip hiç kimse ile göz göze gelmeyenler ve ciddiyetiyle, bakışıyla, duruşuyla ateş edenler. Birinci gruptaysanız LÜTFEN LÜTFEN okuyun, ikinci gruptaysanız beni yanlışlıkla takibe almış olma olasılığınız yüksek :)
İBRAHİM ÖZDEMİR
BU İNCELEMİNİN ÜZERİNE OKUMA KARARI ALDIM :)
Öğret bana, nasıl unutulur düşünmek?
İBRAHİM ÖZDEMİR
kitap cevap verdi mibuna? En çok merak ettiğim soru bu
Bugüne kadar okuduğum Emre Timur kitaplarını, ayıptır söylemesi yazdığı tüm kitapları okudum, yorumlarken kitabı değil de kitabın bende oluşturduğu hissiyatı, ruh halimi anlattım hep. Çünkü Emre Timur kitabı okumak böyle bir şey. Giriş, gelişme, sonuç, bitti denemeyecek kadar derinlikli yazıyor adam. Hal böyle olunca da konuyu özetleyip karakterleri anlatınca anlatılmış olmuyor onun kitapları.Şimdi son kitabı kuklacıyı anlatacağım size ama bu kez çok daha farklı hislerle. Çünkü her kitabını yazarken yine gebeyim deyip sonra kitaplarını doğuran bir yazarın editörü oldum bu kez. Yani ben de kuklacının ebesi sayılırım. Editini yaptığım kitapların yorumlarını yazarken biraz zorlanıyorum. Dedim ya benim de bu doğumda payım olunca evladım gibi hissediyorum ve tarafsız yorumlamakta zorlanıyorum.Ama kuklacı yüzlerce okurla buluştu ben onun hakkında birkaç kelam edinceye kadar ve inanın her okurundan çok güzel övgüler de aldı zaten. Ben de işte hem Emre Timur’un kalemini çok iyi tanıyor olmanın rahatlığıyla hem de enfes okur yorumlarının bana verdiği yetkiye dayanarak izin verirseniz biraz şımartacağım bebeğimizi. Hayran olduğum bir yazarın editörü olmak müthiş bir onur yani Emreciğim öncelikle okuryazar ilişkimizi bir tık daha lezzetlendirdiğin ve bana güvendiğin için teşekkür etmeliyim sana. Ve müsadenle azıcık edit sürecindeki kuklacı ve ben ilişkisinden bahsetmek isterim. Editöriyel süreçte kitabın editörü olduğumu unutup, kurgunun akışına kendimi kaptırıp sonra ‘hop kızım nereye deyip.’ sayfalarca geriye dönüşlerim çok oldu. Öyle muntazam bir inşaası vardı ki hikayenin, içine kapılıp merak etmeden sakin sakin okumak imkansızdı. Yine keskindi cümlelerin çünkü sivriydi kalemin. Nasıl da kanırtıp, bulup çıkarmıştın yine insanlık boyunca akıllara takılanları ve tüm bu
İBRAHİM ÖZDEMİR
bu kitabını okumadım ama Çürüme bende etki bırakan bir kitap oldu. bunuda sıraya alabirim. Yazarın kalemine sağlık