İbrahim Anıl ŞİMŞEK
@ibrahimanilsimsek
115 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Zaten bir yerden sonra uzun kalmaların bıkkınlığı çöküyor. Vaktinde gidenler iyi hatırlanıyor.”
Bahçıvan ve Ölüm - Georgi Gospodinov
Bulgar edebiyatından okuduğum ilk eser Georgi Gospodinov’un Bahçıvan ve Ölüm adlı kitabı oldu. Açıkçası yazarı daha önce çok yakından tanımıyordum; kitabı çok satanlar arasında görerek keşfettim. Fakat okumadan önce yazar hakkında kısa bir araştırma yaptığımda, eserlerinde genellikle geçmişe özlem, zaman, çocukluk, kayıp ve hafıza gibi temaların öne çıktığını görmüştüm.
Bahçıvan ve Ölüm de bu temaların dışında kalmayan, hatta onları oldukça kişisel ve dokunaklı bir yerden ele alan bir eser. Yazar, babasının hastalığı sonrasında yaşadığı süreci düz yazı biçiminde, yer yer günceye benzeyen kısa metinlerle aktarıyor. Bu metinlerde babasına, hastalığa, ölüme, geçmişte kalan anılara ve artık onsuz geçecek günlerin ağırlığına temas ediyor.
Kitapta özellikle aile içinde “baba” figürünün ne kadar derin ve sessiz bir yer tuttuğu güzel bir şekilde anlatılmış. Gospodinov, büyük cümleler kurmadan, okuru zorlamadan; kısa, sade ama düşündürücü cümlelerle ilerliyor. Bazı satırlarda insanın durup kendi hayatına, kendi babasına, kendi çocukluk anılarına dönmemesi pek mümkün değil. “Ben de bunu düşünmüştüm” dedirten, tanıdık ama kolay söylenemeyen duygular var kitapta.
Bahçıvan ve Ölüm, ölüm üzerine yazılmış olmasına rağmen yalnızca karanlık bir metin değil; aynı zamanda hatırlamanın, sevginin ve aile bağlarının sessiz gücünü anlatan içten bir kitap. Kitaplığınızda bulunmasını tavsiye ederim.
"Babam bir bahçıvandı. Şimdi bir bahçe."
