Eltac İbrahimli
@ibrahimli_
198 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Başkasını mutlu etmek için evet diyeceğinize, kendinizi mutlu etmek için hayır deyin. İstediğiniz şeyi açıkça talep edin ve reddedilme riskini alın.
Sonra, kendinize "verme"yi öğrenin. Kendinize zamanınız ve dikkatinizin yanı sıra gerçek nesneler de verin. Her gün kendinize bir şeyler satın alma yoluna gitmek bile kendinizi sevmeyi öğrenme yolunda önemli bir derstir. Bu hediyeler pahalı olmayabilir; hatta
ne kadar işlevsiz ve anlamsız olurlarsa o kadar iyidir. Bu kendinizi şımartma denemesidir.
Mutluluğu kendimizin dışında bir kaynakta aramak, kendi iç kaynaklarımızı yaratmamızı sağlayacak disiplini göstermekten; hissettiğimiz boşluğu dışarıdan değil, içeriden doldurmaya çalışmaktan daha kolay ve daha aşina gelir.
Birini yönlendirerek, teşvik ederek ya da zorlayarak değiştirmeye çabalamadan olduğu gibi kabullenmek, çok üst düzeyde bir sevgi biçimidir ve çoğumuz için uygulaması oldukça zordur. Birini değiştirme çabalarımızın temelinde bizim bencil güdülerimiz yatar: Bu değişim sayesinde mutlu olacağımızı düşünürüz. Mutlu olmayı istemenin yanlış bir tarafı yoktur ama mutluluğumuzun kaynağını kendi dışımızda bir yerlere, başka birinin ellerine yerleştirmek kendi hayatımızı değiştirip iyileştirme beceri ve sorumluluğumuzdan kaçındığımızı gösterir.
"İyi olmak" Janice'in yaptığıdır. Çocuk başarılarıyla aileyi toparlar, boşluğu doldurmaya çalışır. Mutlu, akıllı ve coşkulu görünerek içindeki gerilimi, korkuyu ve öfkeyi kamufle eder. iyi
görünmek iyi hissetmekten -aslında herhangi bir şey hissetmekten- daha önemlidir.
"Kötü olmak" sürekli kırmızı bayrak sallayan suçlu ve asi çocuk olmaktır. Bu çocuklar kendilerini feda ederek ailenin günah keçisi, başlıca sorunu olurlar. Kendilerini ailenin acısı, öfkesi, korkusu,
hayal kırıklığının odak noktası haline getirirler. Ebeveynin ilişkisi çözülme aşamasında olabilir ancak çocuk, onlara üzerinde beraber çalışabilecekleri güvenli bir konu sunar; "Evliliğimizi ne yapacağız? yerine "Joanie konusunda ne yapacağız?' diye sorarlar.
Çocuğun, ailesini "kurtarma" yolu budur. Onun ise tek bir hissi vardır: Acısını ve korkularını örten bir öfke.