Yok olmak istiyordum. Kahrolmak , yıkılmak hatta ölmek istiyordum. Hayatım zindan olmuş parmaklıkların ardında sanki gökyüzüne bakıyordum. Bir musluğu sizce kaç defa açıp kapatabilirsiniz ? Sayısını tahmin edemesemde baya çoktur sanki. Hayatım üzerinde o musluğu açıp kapatma sayısı kadar oynamışlardı sanki. Bir baharat takımının içindeki pul biber , karabiber olurdum orda da. Acı çekmek ruhumda var benim. Nereye gitsem acı , hüzün. Bulut olsaydım ağlayıp yağmur yağardım kesin. Ağaç olsaydım keserlerdi son nefesimde sobanın içinde yanarken verirdim galiba. Hayat bu kadar olumsuzluk kapısı açarken bana ben sokaktaki o masum çocukların yüzüne bakıp gülümseyebilirimki?
-İbrahim KOÇ-