Eser, adaletin güçlülerin elinde nasıl bir zulüm aracına dönüştüğünü gösterir. Toplumun "canavar" ilan ettiği kambur bir zangoç, katedralin asil rahibinden çok daha insani duygular taşır. Hugo, okuyucuya asıl çirkinliğin fiziksel değil, ruhsal olduğunu çarpıcı bir sonla kanıtlar.