rumeysa
@icapederse
Şimdi gözümün kendine has ilgileri olduğunu fark ediyordum; benim arzularımın esiri olmaya zorlanmadığında ya da bana bilgi sağlasın diye sindirilmediğinde, nesnelere sadece kendileri oldukları için bakmayı seviyor ve bambaşka bir dünya görüyordu.
Reklam
Sadece Lila aklımdan çıkmıyordu ve o da mektuplarıma yanıt vermiyordu. Ben yanında yokken başına güzel ya da kötü bir şeyler gelmesinden korkuyordum. Bu eski bir korkuydu, üzerimden bir türlü atamıyordum: onun hayatına ait parçalardan yoksun kalırsam kendi hayatımın yoğunluğu ve anlamı kaybolacak sanıyordum.
