rumeysa
@icapederse
ölmek isteyene
BEN akıyorum,
akıyorum kum gibi,
parmaklar arasından akan.
Birdenbire bunca çok duyum,
her biri başka türlü susayan.
Duyuyorum yüz yerimin şişip ağrıdığını.
Ama en fazla ortasında yüreğimin.
Ölmek istiyorum.
Beni yalnız bırak.
Sanırım, olmayı başaracağım,
öylesine korkak,
çatlayacak bundan nabızlarım
Paradoksal olarak, gerçe(kli)ğe aykırılık katılık ve kapalılığın teminatıdır.
Özne gerçek (dış) ya da ruhsal (iç) nesnelerinin şiddeti ile sürüklendiği ve nesneleri ile arasına mesafe koyamadığı, kendi varoluş boyutunu koruyamadığı oranda patolojiye açıktır.
Düşünce ufku ‘kim’likle sınırlanmış herkesin Tanrısı bir ayna imgesi gibi kendine benzer.
Yaşamının en ağır yenilgisini tadar; ancak bu yenilginin diyetini de üstlenemez.