BEN, sen korkağıyım.
Duymuyor musun beni bütün duyularımla sana çarpıp kırılırken?
Duygularım, kanat taktılar derken, döneniyorlar beyaz senin çehreni.
Görmüyor musun ruhumu, nasıl yakından seni sessizlik giysisi içinde seyrediyor?
Olgunlaşmıyor mu mayıssı duam ağaç dalında gibi senin bakışında?
Sen düşçüysen, ben senin düşün olam.
Ama istersen uyanmak,
senin istencinim ve egemen olurum her güzelliğe
ve bir yıldız sessizliği gibi değirmiyim zamanın şaşılası kenti üstünde.