Əsərin baş qəhrəmanı, sənət uğruna öz mənliyindən qurban verən Oktaydır. O xalqına çox bağlıdır. Bütün etdikləri xalqının ziyalanması, və onların yalanlarla əhatə olunmuş dünyada biraz da olsun həqiqəti görmələri üçündür. Bu səbəbdən o Elin oğludur, yəni ki, Oktay Eloğlu.
Əsər tək kəlimə ilə möhtəşəm idi. Bir gəncin teatr sənəti uğrunda apardığı mübarizə və cahil kəsimin bütün inadlarına rəğmən hədəfindən dönməməsi. İnsan belə əsərlər oxuyanda, bəzi məqamları günümüz ilə müqayisə edəndə ona gülünc gəlir, məsələn Xanımların səhnədə çıxışına, teatra getməsinə, başıaçıq gəzməsinə icazə verilməməsi kimi şeyler. Amma bir tərəfdən də, vaxtilə belə şeylərin həqiqətən olduğunu bilmək insanı incidir. Çünki bu diyar, neçə dahilərin, sənətkarların və ədiblərin yuvası olmuşdur. Belə bir xalqa ancaq inkişaf və tərəqqi yaraşır. Vaxtilə ədiblərimiz bu uğurda daima mübarizə aparıb, hətta bəziləri bunun uğrunda öz canından keçiblər. Lakin çevrilib günümüzə baxanda, belə cahilliklərin hələ də davam etməsi insanı məyus edir. Amma ki, bəzən də düşünürsən ki, hərkəs özünün layiq olduğu həyatı yaşayır, Ömər Xəyyam demişkən;
Cəlladına aşiq olmuşsa bir millət,
İstər əzan, istər zəng dinlət.
Etiraz etmirsə sürü kimi illət.
Layiqdir ona hər cür zillət...
Bir zamanlar maarifliyə aşiq olan xalq, indi cəlladı olan cəhalətə aşiqdir çox təəssüf ki...
"Çəhrayı çobanyastığı"
hekayəsi bitdi. Sara İbrahimin "Çəhrayı çobanyastığı" romanı son vaxtlar oxuduğum ən təsirli əsərlərdən biri oldu.
️ Hadisələr Kabardin-Balkarın paytaxtı Nalçik şəhərində və doğma Bakımızda cərəyan edir. Romanın mərkəzində dayanan Qumuq zadəganı Timurçin obrazı elə ilk səhifələrdən mənə çox doğma gəldi. Normalda kişilərin ailəsinə qarşı soyuqqanlılığı məni çox qıcıqlandıran bir vəziyyətdir, amma nədənsə bu romanda Timurçini heç qınaya bilmədim. Onun daxili dünyası, yaşadıqları buna icazə vermədi.
Təbii ki, yazıçı təxəyyülü də var, amma bu bir avtobioqrafik romandır. (Müəlliflə qeydlərimə əsaslanaraq) Mən də bilirsiz ki, yaşanmışlığı olan, real talelərdən bəhs edən əsərləri həmişə daha çox sevirəm. Sara xanım müharibəni, terror səhnələrini və insan psixologiyasını çox gözəl işləyib.
Və Aybikə obrazı. Aman Allahım! Elə bir obrazdır ki, ona nə qədər cəza verilsəydi, yenə də az olardı deyə düşünürəm. Və məncə, yenə də az oldu.
Romanın ən gözəl yekunu elə Zamirənin o unudulmaz sözləridir: "Möcüzələr ona inananda gerçəkləşir."
Əgər həm tarixi kökləri olan, həm də insan ruhunun dərinliklərinə toxunan real bir sevgi və mübarizə hekayəsi axtarırsınızsa, mütləq oxuyun.
@xannesriyyati na təşəkkür edirəm
Reklam
Kuran’ı Kerim’in İcaz ve BelagatıDin
40 Kelimesi de ayrı ayrı emek olan bir kitaptan en dikkat çeken üç kelimenin birbiri ile İcaz ve izahı
(إمراة)_Dişi-Eş. ( البعل)- Eşkoca
•(İmraetün) kadın Arapçada 1.anlamı dişilik 2. anlam olarak eş anlamında kullanılır.
•Kur’anda (إمراة ) kelimesi evli dahi olup nasıl bir kopukluk olursa olsun şu şekillerde kullanılır;
-ölüm, boşanma
-Eşler arası çatışma,çekişme (Nisa/128)
-Eşler arası din farkı (Hud/81)
-Çocuk doğurmamış olmak (Meryem/5)
-Bekar (Kasas/23)
-Kadınsal durumlar (Bakara/282) vb. durumlar için ilişkiden uzak durumlarda kullanılır.
Burada bir kelime daha devreye giriyor. O da Zevc ( زوجة ) . Zevc; iki şeyin birbirine tutunup birbirinden ayrılmaması demektir. Zevc kelimesi tam bir evlilik için kullanılır. (Yukarıdaki şartların tam tersini taşıyan). Bundan dolayı hanımına tutunan erkeğe ‘zevc’, kocasına tutunan kadına da ‘zevce’ denir.
Örnekle ilerleyecek olursak kısırlık hangi tarafta olursa olsun aile birliği için bazen yıkıcı olabiliyor.Bu olayı Hz. Zekeriya’nın eşi için iki farklı ayette (امرأة ) - ( زوجة) kelimeleriyle net bir şekilde ortaya konuluyor.
(Hz. Zekeriyanın eşi yaşı ilerlemiş ve kısır bir kadındır.)
İlgili Ayetler;
•Meryem 5-8. Ayetler
… قال رب أني يكون لي غلام و كانت امراتي …
…karım ise kısırdır.Bana kendi tarafından ; bana ve Yakup hanedanına varis olacak bir çocuk bağışla..(Allah şöyle dedi:) ‘Ey Zekeriya! Haberin olsun ki biz sana Yahya adlı bir oğul müjdeliyoruz…
•Enbiya 89-90. Ayetler
…و أصلحنا له زوجه…
…Biz de onun duasını kabul ettik ve kendisine Yahya’yı bağışladık. Eşini de kendisi için doğurmaya elverişli kıldık…
-İlk ayette çocuk olmadan önce imraeti , (امرأة)Yahya (a.s) olduktan sonra zevcehu (زوجه)
kelimesi kullanılmıştır.
(بعل) Ba’l -Koca
Yukarıda kadın (امرأة ) geçen kelimelerden
Kur'an'da Eş Anlamlı Sanılan 40 Kelimenin İ'caz ve İzahıAbdulazım İbrahim Muhammed El Matani · Beka Yayınları · 20251 okunma
Klasik Osmanlı eserlerinin yayımlanmasını faydalı bulmakla birlikte nitelik ve nicelik olarak çok kıt kaldığını ya da yayımlanması tercih edilen eserlerin doğru tercih edilmesi ya da üzerine daha tafsilatlı çalışılıp yayımlanması gerektiği kanaatindeyim. Asari osmaniyye eserlerinin ilki katip çelebi mizanul Hakk çevirisi gayet iyi bir çalışma iken bu kitabın yarısı yazarı tanıtmakla meşgul diğer yarısı da Fatiha, Fecr surelerinin çok sade bir tefsirle ve birkaç konuya değinmekle kalıyor. Buradan da vesile olmasıyla Fatiha suresini çok güzel tefsir eden Bediüzzaman Said Nursi İşaratül İcaz adlı eseri tavsiye ediyorum. 
Din-i İslâm Hediyesi 
İşaratü'l - İ'caz
Din-i İslâm Hediyesi İşaratü'l - İ'caz
Maskalarımız, divarlarımız və Jane Austen..1000Kitap
Bəzi kitablar var ki, bitirdikdən sonra onu dərhal rəfə qoya bilmirsən. Saatlarla əlində tutub divara baxırsan, içindəki o personajlarla sağollaşmaq sənə ağır gəlir. "Qürur və qərəz" mənim üçün məhz belə bir təcrübə oldu.
Bu günlərdə hamımız sanki bir maska taxırıq, qürur maskası. Özümüzü qorumaq üçün divarlar hörürük, insanları mühakimə edirik, amma Austen mənə göstərdi ki, o divarların arxasında əslində çox incə və anlaşılmağa möhtac bir ruh gizlənir. Elizabethin o dikbaşlığı, heç kimə əyilməyən ruhu əslində özünə olan hörməti idi. Darcynin o soyuq və təkəbbürlü duruşu isə əslində özünü ifadə edə bilməyən, qəlbi sevgi ilə dolu bir adamın sığınacağı imiş.
Məni ən çox sarsıdan nə oldu, bilirsinizmi? İki insanın bir-birini tanıması üçün əvvəlcə özlərini tanımalı olduqları həqiqəti. Elizabeth öz səhv mühakimələrini (qərəzini) qəbul edəndə, Darcy isə öz ailə və cəmiyyət təkəbbürünü (qürurunu) qurban verəndə əsl möcüzə baş verdi.
Bu kitabı oxuyarkən həm ağrıdım, həm gülümsədim, həm də dəfələrlə öz həyatımı sorğuladım: "Görəsən mən kimə qarşı qərəzliyəm? Hansı qürurum məni həqiqi xoşbəxtlikdən uzaq tutur?" Bu hekayə sadəcə 1800-cü illərin İngiltərəsinə aid deyil. Bu, bu günün, sabahın, hər birimizin hekayəsidir. Sevmək üçün cəsarət, dəyişmək üçün isə böyük bir qəlb lazımdır.
Kitabda çox gözəl dialoqlar var, amma bir etiraf var ki, orada zaman dayanır. Darcy-nin bütün o soyuq divarlarını söküb atdığı, ruhunu çılpaqlığı ilə ortaya qoyduğu o an:
"Əbəs yerə mübarizə apardım. Faydası yoxdur. Hisslərimi boğa bilmirəm. Sizi nə qədər çox sevdiyimi və sizə necə ehtirasla bağlandığımı deməyə icazə verin"
Balaca bir qeyd:
Əgər bu kitabın buraxdığı o "klassik və zərif" dadı sevdinizsə, Charlotte Brontë-nin "Ceyn Eyr" əsərini də mütləq oxumağınızı tövsiyə edərdim. Orada da bənzər
Təsadüfdən daha artığı...Duygu ve Düşünce
Bəzən bir kitab oxuyarsan və sanki müəllif illərdir sənin içində toplaşan amma adını qoya bilmədiyin o hissləri sətirlərə tökər. Hakan Mengüçün bu əsəri mənim üçün sadəcə bir kitab deyil, həyatımın bu mərhələsində qarşıma çıxan ən zərif bələdçi oldu.
Kitabın adı bir hökm kimi qəlbimə toxundu: "Heç bir qarşılaşma təsadüf deyil." Həqiqətən də, həyatımıza daxil olan hər insan, oxuduğumuz hər sətir, gözlədiyimiz hər işarət əslində böyük bir naxışın hissəsidir. Bu kitabı oxuyarkən anladım ki, biz bəzən "niyə?" deyə özümüzü yorduğumuz anlarda, tale arxa fonda bizim üçün ən xeyirli olanı hazırlayır. Hakan bəyin sufi müdrikliyi ilə yoğurduğu o səmimi dili, mənə "təslimiyyət"in zəiflik deyil, əslində ən böyük güc olduğunu xatırlatdı.
Mən bu sətirlərdə özümü tapdım. İtirdiklərimin əslində məndən alınmadığını, sadəcə daha yaxşısına yer açıldığını, qəlbimdəki o saf arzuların, sevginin, hüzurun, zənginliyin əslində mənə doğru gələn bir yolun daşları olduğunu hiss etdim. Kitab mənə öyrətdi ki, mən öz dəyərimi bildikdə və kainatın o gizli harmoniyasına güvəndikdə, "doğru olan" gəlib məni mütləq tapacaq. Sanki ruhumun dərinliklərində gizlənən o incə mənaları, o zərif işarətləri artıq daha aydın görürəm.
Kitabdan ruhuma həkk olunan, hər kəsin öz həyatında bir yerə asmalı olduğu o möhtəşəm cümlə:
"Sən qəlbinin qapılarını təmiz saxla; sənə aid olan, sən istəməsən belə, gəlib səni tapacaqdır. Çünki heç bir dua qarşılıqsız, heç bir axtarış nəticəsiz qalmır."
Bu əsər mənə "səbir" etməyi deyil, "gözləməyin gözəlliyini" öyrətdi. İndi həyata daha fərqli bir gözlə baxıram. Bilirəm ki, qarşılaşdığım hər sima, toxunduğum hər hekayə mənə məni anladır.
Əgər siz də həyatın xaosu içində ruhunuzun darıxdığını hiss edirsinizsə, bu kitabın qəlbinizə toxunmasına icazə verin. Ola bilsin ki, bu rəyi
Reklam