Fatma TurgutMüzik
Sen gül, benim içim yanıyor
Bir varmış bir yokmuş ve fırtına kopmuş
Elimizde ne varsa kanıyor
Solsun resimler, "Aşk ölmüş" desinler
Sen gül, benim içim yanıyor
"Zamanı koklayan bir saat gibi işlerken içim;
Ah, her an değişen bu durum, bu biçim!"
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
KESTİM KARA SAÇLARIMI
Uzaktı dön, yakındı dön, çevreydi dön,
Yasaktı, yasaydı, töreydi dön.
İçinde, dışında, yanında değilim.
İçim ayıp, dışım geçim, sol yanım sevgi,
Bu nasıl yaşamaydı dön.
Onlarsız olmazdı, taşımam gerekti,
kullanmam gerekti.
Tutsak ve kibirli – ne gülünç –
Gözleri gittikçe iri, gittikçe çekilmez.
İçimde gittikçe bunaltı, gittikçe bunaltı.
Gittim, geldim, kara saçlarımı öylece buldum.
Kestim kara saçlarımı, n’olacak şimdi?
Bir şeycik olmadı – Deneyin lütfen –
Aydınlığım, deliyim, rüzgârlıyım.
Günaydın kaysıyı sallayan yele,
Kurtulan, dirilen kişiye günaydın!
Şimdi şaşıyorum bir toplu iğneyi
Bir yaşantı ile karşılayanlara.
Gittim, geldim, kara saçlarımdan kurtuldum...
Gülten Akın
Kıyısından açıldı sana doğru kalbim
Uzak denizlerde değil
Sende battım
Ne boran, ne fırtına...
Bir bakışın yetti
Üşümedim hiç bu kadar
Çökmedi böylesine yalnızlık
Gözlerin ayrılıklar ülkesi
Gözlerin yaşamaktan ötesi...
Suyuna hasret karışmış denizin
Kuşların kanadına telaş düşmüş
Nasıl zor sana kavuşmak
Nasıl her gün cumartesi
Suyuna hasret karışmış denizin
Sesini duyar gibiyim rüzgarlardan
Içim öyle ferah, öyle temiz Ama bir şey var sende, bilirim
Biraz bulanık, dalga dalga deniz Söyleyemediğim şeyler var Yüzüm durgun, sesim tiz
Sen ve ben, ikimiz...
Aramızda dalga dalga duvarlar
Suyuna hasret karışmış denizin
