“Ne zaman her şeyi bırakıp gitmek istesem, içimde hep o ses yankılanır:
‘Uzaklara giderek kurtulamazsın, kaçmaya çalıştığın her şey içinde…’ “
Atamdan Anzaklar için ..
"Bu memleketin toprakları üstünde kanlarını döken kahramanlar! Burada dost bir vatanın toprağındasınız. Huzur ve sükûn içinde uyuyunuz. Sizler, Mehmetçiklerle yan yana, koyun koyunasınız. Uzak diyarlardan evlatlarını harbe gönderen analar! Gözyaşlarınızi dindiriniz. Evlatlarınız bizim bağrımızdadır. Huzur içindedirler ve huzur içinde rahat rahat uyuyacaklardır. Bu topraklarda canlarını verdikten sonra, artık bizim evlatlarımız olmuşlardır."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
OlduKoşma
Kimi güler, kimi ağlar bu şiire
Gavur bizi bizden edeli han oldu.
Keyif ehli olduğumuz o anlar çile
Yüzler güler, ciğer göz göz kan oldu.
Aldılar elimizden kültür sazını,
Vurdular tâ göğsünden sancak atını,
Gavur türaba dikmeden bayrağını,
Türk-İslam denen yer, Frengistan oldu.
Bayramları ziyaret gezerdi Kayı Boyu,
Şimdi deniz, güneş, kum, kıyı boyu...
Tohum, tarla bin yıllık, soy kimin soyu?
Çınar bir kovuk kaldı bak, viran oldu.
Dergâhta sabahlanan geceler bitti,
Oyulan özümüze kurşun döküldü,
Çıban çobanla karıştı, bizi güttü
Ehlisi olmayan dâd, başa irfan oldu.
Şeyh'in aşkındaydı nefsine taarruz,
Gâlib fağri olmayınca doğdu ruz,
Acemlerin mahdumu olsa da aruz,
Gecesi hece, yarını katran oldu.
Herkesler her şey oldu yapay zekâyla,
Kafiyeden nefes almadı mânâ,
Herkes birer Yunus, birer Mevlâna(!)
İki kıta, bir kitap, bak divan oldu (!)
" benim hiç içimde çiçekli bahçelerim olmadı..
güvenli limanımda..
kendim dışında, kimsenin enkaza dönüşmesine, fırtına da kaybolmasına, hayalkırıklığı içinde boğulmasına olanak sağlamadım.
"kimselere" liman oldum.
bahçe oldum.
oldum oldum da, kendimi kaybettim.. "
Bazı cümlelerin altını dolduramıyorum.
Mesela;yas, herkesin içinde başka bir isimle yaşar.
Kiminin aklına bir anne gelir.
Kiminin bir baba.
Kiminin yarım kalmış bir aşk.
Kiminin artık arayamadığı bir dost...
Aynı cümleyi okuruz ama hepimiz başka birini özleriz.
Belki de bu yüzden yas üzerine söylenen hiçbir söz tam değildir.
Çünkü her kayıp biraz kendine özgüdür.
Her özlem başka bir hikayenin içinden geçer…