iclal dere
@icsie
instagram, @/icsie
Kocaeli Üniversitesi, Bilgisayar Mühendisliği
28 Kasım
251 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Akşama doğru Simyacı'yı bulmaya gitti delikanlı. Simyacı, şahiniyle birlikte çöle gidiyordu.
"Rüzgâra dönüşmeyi bilmiyorum," diye tekrarladı bir kez daha.
"Sana söylemiş olduğum şeyi hatırla: Dünya, Tanrı'nın yalnızca görünen parçasıdır. Simya da tinsel yetkinliği maddi alana yönlendirir yalnızca."
"Ne yapıyorsunuz?"
"Şahinimi besliyorum."
"Rüzgâra dönüşmeyi başaramazsam öleceğiz," dedi delikanlı. "O zaman şahini beslemek neye yarar?"
"Sen öleceksin," diye yanıtladı Simyacı. "Ben, rüzgâra dönüşmeyi biliyorum."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ben gidiyorum," dedi.
"Ve geri geleceğimi bilmeni istiyorum. Seni seviyorum, çünkü..."
"Hiçbir şey söyleme," diyerek sözünü kesti Fatima.
"İnsan sevdiği için sever. Aşkın hiçbir gerekçesi yoktur."
Ama, gene de yanıtladı delikanlı:
"Seni seviyorum, çünkü bir düş gördüm, sonra bir krala rastladım, billuriye sattım, çölü geçtim, kabileler savaşa tutuştular ve bir simyacının oturduğu yeri öğrenmek için bir kuyunun yanına geldim. Seni seviyorum, çünkü bütün Evren sana ulaşmam için işbirliği yaptı."
"İşte Evrenin Dili'ni kavrıyorum," dedi ve bu dünyada her şeyin bir anlamı var, atmacaların uçuşuna varıncaya kadar. Bir kadına duyduğu aşk için, içinde derin bir minnet hissetti: "İnsan sevince," diye düşündü, "nesneler daha çok anlam kazanıyor."
"Çöl bizden erkeklerimizi alıyor," dedi Fatima, "ve her zaman geri getirmiyor onları. "Buna alışmak zorundayız. Artık onlar, yağmur yağdırmadan geçen bulutlarda, taşların arasına gizlenen hayvanlarda, topraktan fışkıran cömert suda bulunuyorlar. Artık onlar her şeyin bir parçası oldular, Evrenin Ruhu oldular. Gidenlerin kimileri geri dönüyor. O zaman öteki kadınlar mutlu oluyor, çünkü kendi bekledikleri erkekler de günün birinde geri dönebilir. Eskiden bu kadınlara bakar ve onların mutluluklarını kıskanırdım. Şimdi benim de bekleyecek bir erkeğim olacak. Ben bir çöl kadınıyım ve bundan gurur duyuyorum. İstiyorum ki benim erkeğim de kumulların yerlerini değiştiren rüzgâr gibi özgürce dolaşsın. İstiyorum ki onu bulutlarda, hayvanlarda ve suda görebileyim."
Delikanlı, Fatima'nın yanından ayrılırken üzgündü. Şimdiye kadar tanımış olduğu insanları düşünüyordu. Evli olan çobanlar, kırlarda dolaşmaları gerektiği konusunda karılarını inandırmakta çokça güçlük çekiyorlardı. Aşk, sevilen nesnenin yanında bulunmayı zorunlu kılıyordu.