iclal dere
@icsie
instagram, @/icsie
Kocaeli Üniversitesi, Bilgisayar Mühendisliği
28 Kasım
250 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Hangi yolu seçtiğini, hangi olası geleceği yaşadığını bilemiyordu. Ama bir şeyler hissediyordu. Bu içgüdüden daha güçlüydü, ama bilgiden de daha zayıftı... hissediyordu bunu. Nava her şeyin anahtarıydı. O işin içinde olunca binbir olasılık vardı.
Ama onsuz, Caine baştan kaybetmişti.
Reklam
Birden aklına çocukken sirke gidip de filleri ilk gördüğü gün, geldi. Üç tane fil vardı ve bu altı tonluk canlıların kaçmaması için ayaklarına ince birer halat bağlamışlardı sadece. Nava'nın aklı
karışmıştı. Babasına neden hayvanların ipleri koparmadıklarını sorduğunu hatırlıyordu.
"Bu koşullanmaları ile ilgili bir şey," diye açıkladı babası. "Filler daha bebekken kalın demir zincirlerle bağlanırlar. O ilk aylar boyunca da ne kadar çabalarlarsa çabalasınlar, bu zincirleri kıramadıklarını görürler."
"Ama ipler zincirlerden daha ince," dedi Nava. "Filler ipleri koparabilir."
"Evet. Ama eğiticiler filler zincirleri kıramayacaklarını öğrenene kadar ip kullanmazlar. Bak Nava, aslında o filleri orada tutan ipler değil, kendi akıllarındaki koşullanma. İşte bu yüzden bilgi önemlidir. Eğer bir şey yapabileceğini düşünürsen, aslında bu mümkün olmasa bile yapabildiğini görürsün. Eğer yapamayacağını düşünürsen, o zaman da çoğunlukla yapamazsın, çünkü denemezsin bile yapmayı."
"Satranç hayat gibidir David," demişti babası. "Her parçanın kendi işlevi vardır. Bazıları zayıftır, bazıları ise güçlü. Bazıları oyunun başında işine yarar, bazılarıysa sonunda. Ama kazanmak için hepsini kullanmak zorundasın. Aynen hayatta olduğu gibi, satrançta da skor tutulmaz. On parçanı kaybedip, yine de kazanabilirsin oyunu. Satrancın güzelliği budur işte. İşler her an tersine dönebilir.
Kazanmak için yapman gereken tek şey tahtanın üzerindeki olası hamleleri ve anlamlarını iyi bilmek ve karşındakinin ne yapacağını kestirebilmek."
"Ne gördün?" diye sordu Jasper. "Baktığımı nereden bildin?"
"Benim de bildiklerim var," dedi Jasper. "Soruma cevap versene."
"Sonunu gördüm. Yalnız değildim."
"Ne demek bu? Seninle biri mi vardı orada?"
"Emin değilim," dedi Caine çenesini kaşıyarak.
"Kim olduğunu göremedin mi?"
"Herhalde görebilirdim," dedi Caine. "Ama nasılsa yakında öğreneceğim. Beklemeye karar verdim."
"Neden?" diye sordu Jasper. Caine sırıttı. "Şeytanlar bile şaşırtılmayı sever.
Reklam