Gösterişten Uzak, Samimiyetle Sunulan KullukAlıntı
İbadetler Sessizce Yapılmalı, Gösterişten Uzak Durulmalıdır.
İçten Gelen Dua Göklere Ulaşır, Gösteriş İle Yapılan Sadece Yerde Kalır.
İbadet Rab İle Kul Arasındadır, Göz Önünde Değil Özde Aranmalıdır.
İbadette Gizlilik Esasdır, Gösteriş Yapan Sevaptan Uzaklaşır.
İbadet Samimiyetle Yücelir, Gösteriş İse İbadeti Sadece Görünüşe İndirger.
İnanan İbadeti Rabbi İçin Saklar, Gösteriş Yapan Sadece İnsan Gözüne Bakar.
İbadet Sessiz Bir Huzurdur, Gösteriş O Huzuru Parçalayan Bir Gürültüdür. . .
Çok neşeliyim esasen..:)
Rutin günlerin, makul tesellilerin peşinden koşarken yorulmuş ruhum; tam unuttum derken yine o bildik hüzün coğrafyasının keskin kayalıklarına çarpıp kalıyorum. Keşke bu kadar incitmeseydi hakikat, keşke biraz daha şefkatli olsaydı zamanın akışı. İçten bir tebessümün ardına gizlediğim ne varsa, gecenin karanlığında koca bir çığlığa dönüşüyor; gülüşlerimin diyetini gözyaşlarımla ödüyorum sessizce....
Rûken..
Mustafa Kemal'in emriyle Anadolu'ya silah kaçırmak için İstanbul'daki gizli cemiyete katıldı.
Yakalanınca:
Rabbim! Doğrusu bana indireceğin her hayra muhtacım.
Kur’ân-ı Kerîm’de peygamberlerin zor zamanlarında yaptıkları enfes dualarına yer verilir. Hz. Musa da Mısır’dan kaçarken Medyen yolunda o kadar acizdi ki ne barınacağı bir yer ne de yiyeceği vardı. Bir ağacın gölgesine sığınıp bütün çaresizliğiyle şöyle dua etti:
“Rabbim! Doğrusu bana indireceğin her hayra muhtacım.” (Kasas-24)
Bu içten yakarışın ardından Allah, ona hem iş hem yuva hem de barınak lütfetti. Medyen’de yardım ettiği iki genç kızın babası, onun dürüstlüğünü görünce kızlarından biriyle evlenmesini teklif etti. Böylece Musa hem geçimini sağlayacağı bir iş buldu hem de bir yuva kurdu.
En güzel sevgilerle sevilirken örnek almak yok mu yani?
Denge Arayışı ama pek bulamayışDuygu ve Düşünce
Bugün sevgi ile bir gönderi gördüm. Bunda da ölçüsüzdüm. Ve sevgi en kutsal duygu. Üzerinde çok çalışmıştım: saflaştırmak ve güzelleştirmek için.
Her şeyin seviye seviye olduğu yerde sevgiyi ya da
Asra Zifir
@Kara_Orumcek_Zambagi
·Kendimi az çok bildim bileli pek dengem yoktu ama genelde aşırılık vardı. Ve bu ne olursa olsun. (: Üzülmek, sevinmek, umut, karamsarlık vs. hep en uçlarındaydım. Bir sınırdan sonrasında ise yine az
Bugün içimde uzun zamandır özlediğim bir huzur var. Sanki kalbimin yorulan tarafları biraz dinlenmiş, zihnimin karmaşası biraz susmuş gibi. Hayat ilk defa kusursuz olduğu için değil; elimdekilerin kıymetini hissedebildiğim için güzel geliyor. Bazen mutluluk büyük mucizelerle gelmez. Gökyüzünün mavisinde, içten edilen bir duada, sebepsizce gülümseten bir anda saklanır. İşte bugün, o küçük güzelliklerin kalbime dokunduğu günlerden biri. Ve ben bugün, eksiklerime rağmen şükredebildiğim için mutluyum. Çünkü insanın içi huzurluysa, en sıradan gün bile hatırlanmaya değer bir güzelliğe dönüşüyor.