“İnsan, dünyada aynı hatanın bedelini binlerce kez ödeyen tek hayvandır. Diğer hayvanlar her yanlışlarının cezasını bir kez çeker. Ama biz? Bizim çok güçlü belleğimiz var. Bir hata yaparız, kendimizi yargılarız, kendimizi suçlu buluruz, kendimize ceza veririz. Eğer adalet varsa bu yeterlidir. Hatayı bir daha yapmayız. Oysa hatamızı her hatırlayışımızda kendimizi yeniden yargılarız, yeniden suçlu buluruz, ve kendimizi yeniden canlandırırız.
Her hatırlayışımızda tekrar ve tekrar, tekrar ve tekrar cezalandırırız.Eğer karımız veya kocamız varsa ve o da bize hatamızı hatırlatıyorsa, bu ceza bir türlü bitmez. Bu adil mi?”
“Dinler günah ve günahkarlardan bahseder. Günah kendi doğana karşı yaptığın her şeydir , kendi varlığına karşı hissettiğin, inandığın yada söylediğin her şey günahtır. Günah kendini reddediş ile başlar. Öz reddediş işlediğiniz en büyük günahtır. “