KUNG FU TSE (Konfüçyüs) diyor ki:
“Herkes gibi ben de ağlayarak dünyaya geldim. Çocukken çok ağlardım. 15 yaşında; kendimi öğrenmeğe verdim… 30 yaşında; irademe sahip olabildim… 40 yaşında; şüphelerden uzaklaştım… 50 yaşında; gönlümün emrini öğrendim… 60 yaşında; seziş yoluyla her şeyi kavradım… 70 yaşında; doğru olan şeylere zarar vermeden kalbimi dinleyip ağladım… 80 yaşında yalnızca ağladım… Bütün ömrümün bir ağlamadan ibaret olduğunu o vakit anladım.”
(Bâb-ı Elbâb, s. 69)