Ide
@idereads
77 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Puan vermedi·180 syf.·
1 saatte okudu
·2022 70. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sevmeyi ÖğrenmekPsikoloji
kitap dört bölümden oluşuyor. önce sevginin nesnelerine (anne-baba, tanrı, cinsel sevgi vs) değiniyor fromm. çağdaş insanın sevgi anlayışından ve son olarak sevginin uygulanmasından bahsediyor. kitabın sonunda yazar hakkında ek okumalar var.
nasıl sevilir öğrenmek istiyorum diyerek sevme sanatı'nı bir el kitabıymışçasına okumak istiyorsanız tavsiye etmem. psikoloji ve felsefe temelinde sevmeyi ve sanatını inceliyoruz bu kitapta.
okurken sevmekle ilgili bildiğiniz şeyleri sorgulatıyor ve sevmeyi sanki bir öğreti gibi marangozluğu, doktorluğu ya da mühendisliği öğrenmeye benzetiyor yazar. özellikle çocukların anne sevgisinden bahsettiği kısımlar size deneyimlediğiniz ilişkiler ve tanıdığınız insanlarla (özellikle erkekler) beraber daha anlamlı gelecek.
olgun sevgi kişinin kendi bütünlüğünü, bireyselliğini koruyarak gerçekleştirdiği birliktir. (…) sevmek bir eylemdir edilgen bir duygu değil. bir şeyin "içinde olmaktır" bir şeye "kapılmak" değil, diyor erich fromm ve sevmeyi öğretiyor.
geçen ay okuduğum platon-şölen, dostluk kitabıyla beraber götürebileceğiniz, dili ve sürekli freud'un görüşlerini eleştirmesiyle (ek okuma kısmında daha net bu) ilgilisinin seveceğine emin olduğum bir kitap.
yalnızlık sanatının kitabı
sonunda bu kitabın yorumunu yazıyorum. size yalnızlığı, yalnız sanatçıları ve yalnız olmanın psikolojisine dair bir sürü şey öğretecek içi dopdolu bir kitap.
new york'ta yalnızlıkla bağdaşmış sanatçıları, sanatlarını ve psikolojilerini çok iyi anlatan bir anı - deneme yazmış olivia laing. konuya dair araştırma hevesine ve çabalarına da ayrıca hayran kaldım!
8 kısımdan oluşuyor, 4 farklı sanatçı üzerine yoğunlaşıyor. ilki, belki sadece ilgilisinin bildiği ünlü ressamlardan, edward hopper. gece kuşları resmiyle tanıyabileceğiniz, yalnızlığı (bireyselleşme), new york gibi büyük bir şehirde yalnız kalmasının getirdikleriyle neredeyse bütün çalışmalarına işlemiş. olivia'nın hopper'ın eserlerini uzun uzun anlattığı kısımlarda görsellere yer verilmemesine başta kızsam da okuyucuyu araştırmaya ittiğini fark ettiğimde hoşuma gitti.
hopper'ın ardından beni çok etkileyen, popart'ın en bilinen ismi andy warhol'u bize tanıtıyor yazar ve bir röportajından bahsediyor. röportajı izlediğimde warhol ile birçok noktada özdeş olduğumuzu gördüm. warhol ile ilgili olan kısım sanırım en çok hoşuma giden oldu, yalnız birinin sanatına bu kadar yakından bakabilmek iyi hissettirdi. warhol'u tanırken, ayrılıkçı feminist yazar valerie solanas ile de tanışıyoruz ve bu isim bende stigmatizasyonun en derin örneklerinden biri olup kalıyor.
kitapta yer verilen son bahsetmek istediğim kişi henry darger. kendisi hakkında çok iyi görüşler yok yine de sanatına göz atmanızı tavsiye ederim, bambaşka bir dünyada yaşayan biriymiş o. kendisi 50-60 sene kadar hademelik yapmış resmen bir kutuda yaşayan, kelimenin tam anlamıyla doğduğundan beri yalnız olan bir adam. kimsenin görmediği, kimsenin okumadığı sayfalarca şey yaratmış. abartmıyorum 15.000 sayfa yazmış ve kimse okumamış. taylor'ın da dediği gibi.. şov
