İdil Bicer
@idil_B
Sâre Hanım herkesi, her şeyi anlayabildiğini sanıyordu. Anlayamazsa ölecekmiş gibi geliyordu hatta. Ne tuhaf. oysa anlamaktan da ölebilirdi insan. fazla anlamaktan ölebilirdi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsan duvarları olan bir hapishaneden kaçabilirdi ama duvarlarının yıkıntılar olduğu bir hapishaneden nasıl kaçabilirdi?
Belki düşünceler bedenin en sağlam parçasından, örneğin kemiklerden bile daha sağlam bir maddeden yapılmışlardı. Kafatası çürüyüp gittikten sonra bile içindeki düşüncelerin yaşamayı sürdüreceğini düşünmek canını sıktı.
Kımıldamamak, hiçbir şey yapmamak isterken, hatta bunu bile istemezken hareket etmek zorundayım.