Bir Çin atasözü der ki, bir adam tembelce yaşarsa bir diğeri açlıktan ölürmüş. Montesquieu de şöyle demiş: “Çok sayıda insanın bir tek kişiye elbise dikmek için çalışması yüzünden, bunca insan elbisesiz kalıyor.”
Bir taraftaki durumu, diğer tarafa bakarak açıklayabiliriz. Doğu Yakası’nın aç ve çelimsiz işçisini (ki ailesiyle beraber tek odalı bir delikte yaşamakta ve aynı delikte başka aç ve çelimsiz işçilere de yer kiralamaktadır), Batı Yakası’ndaki gürbüz Kraliyet Muhafızlarına bakmadan ve bunlardan birinin diğerini besleyip giydirmek zorunda olduğunu bilmeden anlayamayız.