ignarus ignorantium
@ignarusignorantium
25 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Bay M. S.nin Notları'nı uzun zamandır merak ediyordum ve sonunda okuyabildim. Okuduğumda seveceğimi biliyordum ve beni hiç yanıltmadı.
Eser M.S. adlı anlatıcının günlüklerinden oluşuyor. Bu ilginç günlükler 80 Darbesinin bir öncesine bir sonrasına sıçrayıp duruyor. Anladığım kadarıyla da bu günlükler 87 yılında hatırlanarak yazılıyor.
M.S. emekli bir avukat (?) ve evlat edindiği kızı Fatoş'la Ankara'da yaşıyor. Eserde kayda değer bir olay yok, anlatıcı başından geçen belli başlı olayları anlatıyor.
En dikkat çekici şeylerden biri de yazarın bazı bölümlerde grameri bozması. Özellikle dizimi bozulmuş cümleler, yazarın kendi bulduğu deyimler, ikilemeler, kelimeler vs. anlatıya ayrı bir tat veriyor. Ama bahsettiğim estetik bir tat değil, tam tersine, hiç de hoşa gitmeyen bir dil yapısı bu. Ancak yazar bunun farkında ve konu ile koşut giden bir dil kullanımı tercih ediliyor.
Bence Bay M.S.nin Notları önemli bir eser. Kitapla didişmeyi seven okurlar için biçilmez kaftan.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Puan vermedi
Bento'nun Tuhaf Huyları, Suat Hayri Küçük'ün ilk romanı. İlk roman ama olgun bir metin ve elindekiyle yetinmeyen bir yazar var karşımızda; arayan, bozan, dönüştüren...
Eserdeki Bento karakteri Makriyal'in bir dağ köyünde doğmuş bir Hemşinli. Bento daha sonra İstanbul'a geliyor, yeni insanlarla tanışıp dostluklar kuruyor. Bento huzursuz bir karakter olarak kendi varoluşunu deşiyor, çıkmazlarından geniş caddeler yaratmaya çalışıyor. Ama sadece bununla yetinmiyor, toplumu, kendi ideolojisini, devleti bir mercek parlatıcısı dikkatiyle sorguluyor, fikir uçurumlarının kenarlarında geziniyor.
Eser epey otobiyografik unsurlar barındırıyor. Bunun yanı sıra, yazarın röportajlarına dayanarak söylüyorum, kendi fikir dünyası ile Bento'nunki arasında birçok paralellik bulunuyor. Okur, bunu bir kusur olarak addediyorsa bu duruma hazır olmalı.
Daha öncesinde Proust, Hesse, Karasu ve Tezer Özlü gibi yazarları okuyup seven okur, bu kitabı da sevecektir.
Üsluptan bahsedecek olursak, yer yer çok akademik, yer yer çok şairane bir üslup belirebiliyor. Bunu bir okuyucu olarak yadırgasam da anlatıcının akademik ve sanatsal yönlerini vurguladığını düşündüm. Yine de romanda çok fazla terim yer aldığını ve anlatıya yakışmadığını düşünüyorum.
Son söz olarak, romancı Suat Hayri Küçük olgun ve farklı bir metin yaratmış. Yazmaya devam ederse (ki etsin) kendine mutlaka özgün bir yer açacaktır. Şahsen ben her yazdığını merakla bekleyeceğim.
Puan vermedi
Efendim şimdi şöyle söyliyim, kitap çok kendine özgü. Varoluşçulukmuş yok psikanalizmiş, yeni anlatım teknikleriymiş yazarın bunlarla hiç işi gücü yok. Sanki yazar eski Kiyoto şehri gibi kendini yalıtmış da öyle yazmış bu kitabı. Kitap çok aksiyon barındırmıyor, hız ve macera arayan okurlar birazcık sukutuhayale uğrayabilirler. Yok ben doğa, dinginlik, kültür ile çevrelenmiş bir anlatı istiyorum, diyenler ise kitaba bayılacaklar.
Eser, Kiyoto şehrindeki dokumacılar ve mağazacıları ele alıyor. Baş karakter Çieko bir mağaza sahibinin kızı ve bir gün hiç görmediği ikiziyle karşılaşıyor. Anlatının kırılma noktası burası diyebiliriz.
Onun haricinde, anlatı Japon ve Kiyoto şehir kültürü ile sarmaş dolaş. Şehir adeta bir karakter gibi. Japon kültürünü tanıyanlar o yüzden daha fazla bağ kuracaklardır.
İşin ilginç yanı ise eserde neredeyse hiç teknolojik bir cihaz bulunmuyor. Her şey yerel ve bozulmamış (ama bozulmanın eşiğinde ve buna direniyor).
Eserde kimse kimseyi kırmıyor, aile ve topluma yabancı hiçbir karakter yer almıyor. Adeta bir Miyazaki evreni gibi.
Okuyacak olanları çok güzel, sıcak bir anlatı bekliyor. Kawabata ustaya derin hörmetlerimizi sunuyoruz
Puan vermedi
"Oysa siz bir umutsunuz. Salgının dışında kalmış, kendisinin farkına varmanın eşiğinde olan biri"
Kitap bu cümleyi barındıran bir epigrafla başlıyor. Baş karaker (aynı zamanda anlatıcı) Reha İstanbul'da yetişen, daha sonra askerlik için Niğde'ye giden bir bankacı.
Reha roman boyunca büyük bir yalnızlık içinde kendi olmaya çalışan bir karakter. Varoluşçuluk, yabancılaşma ve benlik arayışı üçgeninde şekillenen bir anlatının sözcüsü.
Çevresine ve varlığına yabancılaşmış, kendini tanıma yolunda kendine en acımasız soruları soran biri.
Romanda bazen kişiler, mekanlar, fikirler birbirine giriyor. Kişiler gerçek mi, yoksa karakterin kendi zihninde yarattığı kişiler mi (büyük olasılıkla öyle) buna okur karar vermeli.
Hayal ile gerçek arasında, delilik ile farkındalığın sınırında mükemmel bir roman.
