Sadece kendine aitsin sen. Peri kadar hafifsin, bir bulut bile değilsin. Artık kendini ancak saçılarak, yayılarak, akarak ve uçuşarak sürdürebilirsin. Kendine koyduğun addan başka bir ada sahip degilsin. Her yerden, herşeyi, olduğu gibi bırakarak gidebilir, hep göçte olabilirsin.
Dokunduğun hiçbir şeyde izini bırakacak, gördüğün hiç kimsede adını biriktirecek değilsin.
Nasıl ki güzel olan, sevdiklerimiz değil, bizim onları sevme kapasitemizdi, sizde ulu bir ejderha olmak için elzem ne kadar ejderhalık varsa her birini hâlâ aynı güçle haizsiniz.
Varlığım kimilerini çok incitiyor. Bu yüzden hep, hafif olmak istedim. Ayaklarımı yere bir kar tanesi kadar hafif basmak. Ayaklarımı yere basmıyormuş gibi basmak.
İz bırakmadan yaşamaya öyle çok gayret ediyorum ki, kendimde kendime karşı görünmez oluyorum bazen. Arasam da kendimi bulamıyorum.