Kıyı Kitabı
Ece TemelkuranYazar:
Ece Temelkuran
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
112
Basım Tarihi:
Mart 2021
İlk Yayın Tarihi:
2002
Yayınevi:
Everest Yayınları
ISBN:
9789752890206
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
"Hayat" dediğin evrile devrile...Edebiyat
Puan vermedi·120 syf.··
Beğendi
·2023 50. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 31 Aralık 2023 16:42
Bu, bir mecburi yolculuk hikayesidir.
...
Yolculuk kimsesizliktir.
Kimseyi alamazsın yanına
Avuç içinde saklanacak kadar küçük bir şey olsa aşk...
Keşke, saklayıp her yere götürebilsen.
"Gönülçelen" hiçbir şey kalmasın üzerinde.
Bırak onu, bırak kendi evinde .
Kimse kimsede o kadar yol alamaz.
Sakın bilmediğini söyleme, bilmezden gelme :
Biri en fazla magmasını geçer diğerinin.
Sıra çekirdeğe gelince...
Her aşk , çamur gibi bir eriyiğe dönüşür;
yol, insanın çekirdeğine varınca.
...
Şimdi sen bir yolculuk insanısın.
Yol almak üzeresin.
Yolculuk için gerçekten hafiflemelisin.
Yol almak için hiç kimse olana dek eksilmelisin.
Eksilerek çoğalacağını iyice bilmelisin.
...
Yolunu arayan bir yolculuk bu, güzergahından ancak adsız kuşları haberdar eden ve çoktan göçmüşlerin bildiği.
...
Topladıysan herşeyi, şimdi gitme vakti.
Haydi ! Kendine doğru ilk adımını at şimdi.
...
Ece Temelkuran ın kendi kaleminden hayatı sorguladığı, kendince çözümlediği çok güzel dizeler...
Kitabın tamamını paylaşmak istedim desem yeridir . İnsanın yüreğine öyle güzel dokunuyor ki.
Hayat üçlemesinin üçüncü kitabıyla 2023 yılı da bitmiş oldu.
Ece Temelkuran ile tanışmamı sağlayan 1k okuru 
Obliviate ye de teşekkür ediyorum.
Herkese keyifli okumalar diliyorum...
Obliviate ye de teşekkür ediyorum.
Herkese keyifli okumalar diliyorum...
Ece Temelkuran'ın bu kitabını okurken yine durup soluklandım, kendime geldim, kendimi buldum, yüksek sesle de okudum , iyice özümsemek istedim cümlelerini. Güçlü, politik duruşu olan , özgün, bağımsız kadınları her zaman aşkla okuyorum ama Ece Temelkuran'ın yeri çok ayrı . Kendine doğru bir yolculuğa çıkmayı düşünen, dünyayı gerisinde bırakmayı , kendine ilerlemeyi düşünen varsa rehberiniz Kıyı Kitabı olabilir , önerimdir :)
"Sen artık kendinden ibaretsin. Sırf sana aitsin sen. Bu, olabilecek en kalabalık, en çok halidir insanoğlunun ; tadını çok seveceksin."
8/10
2018 47. kitabı
Ece Temelkuran' la tanıştığım kitap. Türü Şiir-düzyazı ya da şiir-metin desem daha doğru olacak.
Kıyı kitabını bir arkadaşımın kütüphanesinde görmüştüm, elime alıp rastgele bir sayfa açtım ve gözüme çarpan ilk cümleyi okudum.
“Yolunu arayan bir yolculuksa çıkılacak olan, heybeni doldurmak değildir yapacağın. Olabildiğince boşalt heybeni:Ben’i.
Cümle buydu ve o an beni çok düşündürmüştü.
Sonra da ödünç aldım arkadaşımdan ve kitap hala kütüphanemde :) (Görüşünce geri vereceğim tabii.)
Yolculuğa çıkarken küçükte olsa bir çanta alırız yanımıza. Herkes kendince önemli bulduklarını koyar o çantaya ama geride taşıyamayacağımız büyüklükte nesneler ya da manevi değeri olanlar kalır. Geri döneceğimizi düşündüğümüzden mi almayız onları yanımıza? Yoksa bizi bekleyeceklerinden emin olduğumuzdan mı bilinmez.
Her yolculuk bir vazgeçiş midir yoksa bir umut mu?
O cümleden bu çıkmıyordu belki ama bana bunları düşündürmüştü. Ve sayfaları başka düşüncelere yelken açmak için çevirmeye devam ettim.
Siz de şiir-metin tarzı kitapları seviyorsanız eğer okumanızı tavsiye ederim.
Üçlemenin ilk 2 kitabını severek okusam da bu kitap hakkında pek yorum göremediğim için beklentimi düşük tutarak okumuştum. Belki de onun etkisiyle sevdim kitabı.
Kitapla birlikte bir yolculuğa çıkıyorsunuz yazar,sizi bu yolculuğa hazırlıyor;yanınıza almanız gerekenler,yapmanız gerekenler ve yolcuğun dönüşü... Bu iç yolculuğa çıkmanızı tavsiye ederim.
Kitaba denk gelmem tesadüftü. İsmine bile okumaya başladıktan sonra dikkat ettim.Şimdi düşününce iyi ki bu tesadüf karşıma çıkmış diyorum. Kişinin kendine olan yolculuğuna, yolda yol olabilmesine, ben'e, insanlara, herkes ve hiç olmaya, şey'e alegorik olarak o kadar güzel değinmiş ki...
Çoğu cümle çözülmesi gereken bir şifreydi. Cevabı bulmaya çalışma, sen o şifre ol.
Ve satırlar sende aksın.
Ece Temelkuran, okurken zamanın nasıl geçtiğini anlamadığım yazarlardan. Bir çok kitabını okudum. Hem bitsin hem de bitmesin dediklerimden. Kıyı kitabı bir şiir-metin kitabı. İçsel bir yolculuk anlatısı. Kıyıda durup içine baktıran...Arkana bakma, yorulursun diyen. Avuç içinde küçük bir şey olsa aşk...diyen. Okuyacak olanlara keyifli okumalar...Kitapla kalın...
Puan vermedi·128 syf.·
2026 36. kitabı
"Kıyı” kitabını okurken kendimi garip bir şekilde sakinleşmiş hissettim. Sanki uzun zamandır ihtiyacım olan bir şeydi ama farkında değildim. Elime alıp birkaç şiir okuyayım diye başlamıştım aslında ama fark etmeden daha fazla okuyup içinde kaldım. Bu arada yazarın şiirlerini ilk kez okuyorum, ama buna rağmen hiç yabancılık çekmedim.Şiirlerin dili çok sade ama bir o kadar da derin. Abartıya kaçmadan yazılmış olması hoşuma gitti çünkü okurken yormuyor. Ama bu sadeliğin içinde insanın içine dokunan bir şey var. Bazı dizelerde gerçekten durup düşündüğüm oldu, hatta geri dönüp tekrar okuduğum yerler bile vardı. Bence bu da şiirin insana geçtiğini gösteriyor.Ben şiir okurken genelde kendimden bir parça bulmak isterim. Bu kitapta o hissi aldım. Özellikle yalnızlık, kendine dönme ve biraz da kabullenme gibi duygular çok baskındı. Okudukça ister istemez insan kendi içine çekiliyor. Ama bu kötü bir his değil, aksine biraz rahatlatıcı. Sanki kafamdaki kalabalık biraz olsun azaldı gibi hissettim.
En çok hoşuma giden dörtlük ise şu oldu:
“Kendine aitsin sen artık.
Kimseyle tanıdık değilsin.
Kimse bilmiyor artık seni,
senden başka”
Bu dizeler bana hem güçlü bir özgürlük hissi verdi hem de hafif bir yalnızlık duygusu. Sanki insanın kendiyle baş başa kalması gibi… Bir yandan huzurlu, bir yandan da biraz hüzünlü. Ama gerçek olan da bu galiba.Genel olarak “Kıyı”, bana iyi gelen, sakinleştiren ve düşündüren bir şiir kitabı oldu. Okurken acele etmeden, sindire sindire okunması gereken bir kitap bence. İlk kez bu yazarı okumuş olmama rağmen, büyük ihtimalle son olmayacak. Çünkü bazı şiirler vardır, okuduktan sonra da içinde kalır. Bu kitap da benim için öyle oldu.
"Bir cümlen, bir ikindi vakti çayla kurabiye yiyen bir çocuğun aklında -kim bilir,-belki yanlış kalacak.
Adın o yanlış cümleyle anılacak.
Kim bilir,belki o cümle ,seninkinden daha güzel olacak.
Seni,şimdi hayal edemeyeceğin kızıl saçlı bir çocuk anlayacak."
Ne naif ne ruhumun kıyılarına dokunan bir kitap okudum.
Bu kitap Ece Temelkuran'ın üçlemelerinden sonuncusuymuş ,bilmeden aldım ama yine de çok keyif verdi.
Her okuduğumda farklı bir kıyı keşfetmeme sebep oluyor.
Merhaba;
Tüketmekten korktuğum için, kitaplarını korkarak okudugum bir yazar, Ece Temelkuran.
Ilk önce şunu söylemeliyim ki, asla yazarın başlangıç kitaparından biri değil. Tamamen arada bir yerde okunacak keyifli bir kitap.
Beş ana başlıkta toplanmış, şiir-metin tadında ve genel anlamda bir bütün gibi duran yazılar var.
Şiirleri her ne kadar farklı başlıklar altında ve farklı temalarda olsa bile aslında bir öncekinin devamı. Sonunda bütününe bakınca da bunların hepsinin aslında birbirini tamamladığını görüyorsunuz.
Insan yaşamına çok degişik bir açıdan, çok farklı bir gözle ve çok geniş bir hayal gücü ile bakmış.
Öteki ile arandaki bağı, çelişkileri ve farklılıkları ele almış.
Ben severek okudum. Çünkü yazarın kişiligini çok beğeniyorum, hem de 'öteki' kavramı karşısındaki duruşuna büyük bir hayranlik besliyorum. Fakat herkesin seveceği bir kitap okduğunu da söyleyemem. Bu arada benim favorim uçuş başlıgi altında yer alan bölüm.
Keyifli okumalar dilerim.
Youtube kanalım için;
youtube.com/channel/UCfOYAd...
Ece Temelkuran'ı iç kitabı ile tanıdım.
Okuduğum iki kitapta da bir iç yolculuk vardı.
Yazar'ın asıl amacı,içe bakış.Bir yola koyuluş...
Bu yola çıkmadan önce bileceğin, bırakacağın,yanında taşıyacağın şeylerin neler olduğunu anlatıyor.Yola başlayan yolcunun başına gelen ve gelebilecek her şeyi ortaya döküyor.
Ece Temelkuran'ın eserlerini sevenler de var,olumsuz yorum yapanlar da.
Diğer eserlerini okumadım ama bu şiir-metin şeklindeki eserleri oldukça hoşuma gitti.İnsanın ruhunu dinlendiriyor.
Yazar Hakkında
Ece TemelkuranYazar · 25 kitap
1991 yılında Bornova Anadolu Lisesi'ni, 1995 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. 1993 yılında Cumhuriyet Gazetesi'nde gazeteciliğe başladı. İlk yazıları Patika dergisi'nde yayınlandı.
Kadın hareketi, siyasi tutuklu ve hükümlüler, Güneydoğu sorunu üzerine çalıştı, röportajlar yaptı. Almanya'da kadın hareketi üzerine bir araştırma yaptı. Ardından avukatlık ruhsatnamesini aldı ancak bu mesleği henüz icra etmedi. Yurtiçinde ve dışında çeşitli dergilerde yazılar yazdı, CNN Türk'te muhabirlik yaptı. Dünya Sosyal Forum sürecini izlemek için 2003'te Brezilya'ya, 2004'te Hindistan'a gitti. Venezüella'daki sosyalist devrimini ve Arjantin'de ekonomik krizden sonra oluşan halk hareketini inceledi. Bu harekete ilişkin yazıları "Buenos Aires'te Son Tango" adı altında yazı dizisi olarak Milliyet'te yayınlandı. Milliyet gazetesinde "Kıyıdan" adlı köşesinde yazdı. Habertürk Gazetesi'nde 8 Şubat 2010 gününden itibaren yazmaya başlayan Temelkuran'ın yazı günleri Pazartesi, Çarşamba ve Cumartesi oldu. Ancak 4 Ocak 2012 tarihinde Temelkuran'ın işine son verildi.
Her yıl Dünya Sosyal Forumu'nu yerinde izlemeye devam ediyor.
Ece Temelkuran, Aslı Erdoğan, Ümit Kıvanç, Bejan Matur, Beliz Güçbilmez, Murat Uyurkulak ve Şamil Yılmaz ile birlikte Son Bir Kez oyununun yedi yazarından biridir.
17 Ekim 2010 tarihinden itibaren Habertürk TV kanalında her pazar yayınlanmaya başlanan "Kıyıdan" adlı bir programı hazırlayıp sundu.
Girişimci ve yazar Metin Solmaz ile 1996 yılında evlenip 1998 yılında boşanmıştır. Bir suikaste kurban giden Uğur Mumcu ile CHP İzmir Milletvekili, TBMM Başkan Yardımcısı Güldal Mumcuçiftinin oğlu Özgür Mumcu ile 2007 yılında evlenip 2009 yılında boşanmıştır. (Özgür Mumcu, Sorbonne Üniversitesi’nde hukuk doktorası yapmış ve şu anda Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesinde asistanlık yapmaktadır.) Ece Temelkuran, film yönetmeni İnan Temelkuran'ın ablasıdır.
