Kıyı Kitabı
Ece TemelkuranYazar:
Ece Temelkuran
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
128
Basım Tarihi:
Ekim 2016
İlk Yayın Tarihi:
2002
Yayınevi:
Can Yayınları
ISBN:
9789750733147
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
"Bir cümlen, bir ikindi vakti çayla kurabiye yiyen bir çocuğun aklında -kim bilir,-belki yanlış kalacak.
Adın o yanlış cümleyle anılacak.
Kim bilir,belki o cümle ,seninkinden daha güzel olacak.
Seni,şimdi hayal edemeyeceğin kızıl saçlı bir çocuk anlayacak."
Ne naif ne ruhumun kıyılarına dokunan bir kitap okudum.
Bu kitap Ece Temelkuran'ın üçlemelerinden sonuncusuymuş ,bilmeden aldım ama yine de çok keyif verdi.
Her okuduğumda farklı bir kıyı keşfetmeme sebep oluyor.
Puan vermedi·128 syf.·
2026 36. kitabı
"Kıyı” kitabını okurken kendimi garip bir şekilde sakinleşmiş hissettim. Sanki uzun zamandır ihtiyacım olan bir şeydi ama farkında değildim. Elime alıp birkaç şiir okuyayım diye başlamıştım aslında ama fark etmeden daha fazla okuyup içinde kaldım. Bu arada yazarın şiirlerini ilk kez okuyorum, ama buna rağmen hiç yabancılık çekmedim.Şiirlerin dili çok sade ama bir o kadar da derin. Abartıya kaçmadan yazılmış olması hoşuma gitti çünkü okurken yormuyor. Ama bu sadeliğin içinde insanın içine dokunan bir şey var. Bazı dizelerde gerçekten durup düşündüğüm oldu, hatta geri dönüp tekrar okuduğum yerler bile vardı. Bence bu da şiirin insana geçtiğini gösteriyor.Ben şiir okurken genelde kendimden bir parça bulmak isterim. Bu kitapta o hissi aldım. Özellikle yalnızlık, kendine dönme ve biraz da kabullenme gibi duygular çok baskındı. Okudukça ister istemez insan kendi içine çekiliyor. Ama bu kötü bir his değil, aksine biraz rahatlatıcı. Sanki kafamdaki kalabalık biraz olsun azaldı gibi hissettim.
En çok hoşuma giden dörtlük ise şu oldu:
“Kendine aitsin sen artık.
Kimseyle tanıdık değilsin.
Kimse bilmiyor artık seni,
senden başka”
Bu dizeler bana hem güçlü bir özgürlük hissi verdi hem de hafif bir yalnızlık duygusu. Sanki insanın kendiyle baş başa kalması gibi… Bir yandan huzurlu, bir yandan da biraz hüzünlü. Ama gerçek olan da bu galiba.Genel olarak “Kıyı”, bana iyi gelen, sakinleştiren ve düşündüren bir şiir kitabı oldu. Okurken acele etmeden, sindire sindire okunması gereken bir kitap bence. İlk kez bu yazarı okumuş olmama rağmen, büyük ihtimalle son olmayacak. Çünkü bazı şiirler vardır, okuduktan sonra da içinde kalır. Bu kitap da benim için öyle oldu.
Merhaba;
Tüketmekten korktuğum için, kitaplarını korkarak okudugum bir yazar, Ece Temelkuran.
Ilk önce şunu söylemeliyim ki, asla yazarın başlangıç kitaparından biri değil. Tamamen arada bir yerde okunacak keyifli bir kitap.
Beş ana başlıkta toplanmış, şiir-metin tadında ve genel anlamda bir bütün gibi duran yazılar var.
Şiirleri her ne kadar farklı başlıklar altında ve farklı temalarda olsa bile aslında bir öncekinin devamı. Sonunda bütününe bakınca da bunların hepsinin aslında birbirini tamamladığını görüyorsunuz.
Insan yaşamına çok degişik bir açıdan, çok farklı bir gözle ve çok geniş bir hayal gücü ile bakmış.
Öteki ile arandaki bağı, çelişkileri ve farklılıkları ele almış.
Ben severek okudum. Çünkü yazarın kişiligini çok beğeniyorum, hem de 'öteki' kavramı karşısındaki duruşuna büyük bir hayranlik besliyorum. Fakat herkesin seveceği bir kitap okduğunu da söyleyemem. Bu arada benim favorim uçuş başlıgi altında yer alan bölüm.
Keyifli okumalar dilerim.
Youtube kanalım için;
youtube.com/channel/UCfOYAd...
Ece Temelkuran'ı iç kitabı ile tanıdım.
Okuduğum iki kitapta da bir iç yolculuk vardı.
Yazar'ın asıl amacı,içe bakış.Bir yola koyuluş...
Bu yola çıkmadan önce bileceğin, bırakacağın,yanında taşıyacağın şeylerin neler olduğunu anlatıyor.Yola başlayan yolcunun başına gelen ve gelebilecek her şeyi ortaya döküyor.
Ece Temelkuran'ın eserlerini sevenler de var,olumsuz yorum yapanlar da.
Diğer eserlerini okumadım ama bu şiir-metin şeklindeki eserleri oldukça hoşuma gitti.İnsanın ruhunu dinlendiriyor.
Kıyı'da Duranların Kitabı1000Kitap
Ya da dünyaya kıyıdan bakanların kitabı.
*
Ece Temelkuran'ın okuduğum ilk şiir-metin türünde eseri. Altı bölümden oluşuyor kitap: Yolcu, Ova, Uçuş, Deniz, Şehir ve Ev.
*
Tedirgin ve nereye gideceğini bilmeyen bir çocuk gibi başlıyoruz yolculuğa. Aslında biliyoruz yolculuğumuz kendimize, insana. " Göçe yetişememiş bir kuş kadar üşüyor" kalbimiz, geride bıraktıklarımıza bakarken. Ama yolcuyuz öğrenmeliyiz "yatıya gelmedik bu dünyaya." Ve anlıyoruz "yolculuk kimsesizliktir." Kelebekler ve siyah kuğular eşlik ediyor bize. Anlamına varmaya başlıyoruz yolculuğun. Bir albatrosdan öğreniyoruz; "Hep bir kuş ölümüyle biter kalp ve kanat eksiltmelerinin sonu." Ve yola dönüşüyoruz en nihayetinde. Derken nehre düşüp balıkla tanışıyoruz. Artık "kendimizden ibaret, sadece kendimize aitiz." Kılıçbalığıyla gümüşün sırrına erişiyoruz. Ve kalabalıkla tanışıyoruz, sonra şehirle. "Herkes birini, biri mutlaka diğerini öldürür şehirde." Acıyı görüyoruz. "Acı herkesindir." Sonra şehrin kuralı çınlıyor kulaklarımızda durmadan; "Arkana bakma. Taş olursun!" Yoruluyoruz. Yedi Ağrı' da alıyoruz soluğu. "Beden, kendi ağrısını dindirmeyi bilir." Denizli şehirlerde sırtımızı dönüyoruz "arsız kalabalığın kişilerine." Deniz doluyor gözümüze. Arınıyoruz. Kıyıya varıyoruz, yıkıyor bizi zaman. Yolun sonundayız şimdi. Yolculuk öğretiyor insana; " su, toprak, hava ve her birimiz birer evren olsak da, biri gibi duruyoruz kalabalıkta."
*
Kıyıda durup, kendi yolculuğunu izler gibi akıp gidiyor kitap... Bu dünyadan "bir tuhaflık gibi" gelip geçişimizi yeniden anlıyoruz. Bittiği yerde yeniden başlayan yolculukları kucaklıyoruz. Öyle sıcak, öyle derin. Bir iç çekişinde bir yaşamı anlar gibi...
Yaralı insanlar birbirni tanır derler.
Birbirimizin yaralarini sarmdam onları bulup dokunmak gerek..
Ece Temelkuran bunu her siirinde yapıyor..
Avuç içine saklanacak kadar küçük bir şey olsa aşk... Keşke, saklayıp her yere götürebilsen. "Gönülçelen" hiçbir şey kalmasın üzerinde. Bırak onu, bırak kendi evinde.
Kimse kimsede o kadar yol alamaz.
Sakın bilmediğini söyleme, bilmezden gelme:
Biri en fazla magmasını geçer diğerinin. Sıra çekirdeğe gelince...
Her aşk, çamur gibi bir eriyiğe dönüşür; yol, insanın çekirdeğine varınca...
8/10
2021 62. kitabı
Ece temelkuran'ın kalemiyle tanışmış oldum. Kitabı yorumlamadan önce, Ayfer tunç'un kalemine benzettiğimi söylemek isterim. Tarzları farklı, ama imgeleri aynı bence. Şimdi yoruma dönelim; Ece temelkuran, benliğe dair harika bir şiir kitabı ortaya çıkarmış. Şiirlerin bazılarını anladım, bazılarını anlamadım, bazılarını sevdim, bazılarını sevemedim, bazıları ruhuma işledi, bazıları işleyemedi. Karışık duygular besliyorum yani kitaba dair. Şiir olduğu için çabuk okunacak bir kitaptı, şiirler güzel duygular aşılasa da, okunması keyifli değildi ve şiirler yalın olmadığı için, biraz matematik denklemi okur gibi oldum şiirler üzerine sürekli kafa yordum jsjsj. Ama Ece temelkuran'ın kalemiyle tanışmak güzeldi, diğer kitaplarını okumak için çok sabırsızım.
Avuç içine saklanacak kadar küçük bir şey olsa aşk... Keşke, saklayıp her yere götürebilsen. "Gönülçelen" hiçbir şey kalmasın üzerinde. Bırak onu, bırak kendi evinde.
Kimse kimsede o kadar yol alamaz.
Sakın bilmediğini söyleme, bilmezden gelme:
Biri en fazla magmasını geçer diğerinin. Sıra çekirdeğe gelince...
Her aşk, çamur gibi bir eriyiğe dönüşür; yol, insanın çekirdeğine varınca.
Ece Temelkuran’ın şiir- metin kitaplarından benim için ilkiydi bu ve inanılmaz beğendim. Kendine yolculuk, yaşadığımız çelişkiler ve kırılganlıklar üzerine yazılmış çok güzel bir kitap olmuş. Ece Temelkuran’ın dilini ve kalemini oldum olası çok severim, bana çok sade, bir o kadar cesur gelir hep kelimeleri. Cümleler yüzünüze tokat gibi çarpar. Altını çizmediğim sayfa olmadı, o dereceOkumanızı öneririm.
Ece Temelkuran'ın Hayat Üçlemesi kitaplarının son kitabıdır. Bu üçleme kitapları alalı uzun zaman olmasına rağmen uzun aralıklarla okudum kitapları. Sanırım içsel olarak ihtiyaç duyduğum anlardı bunlar.
Kıyı Kitabı oturduğu yerden konforlu, temiz, sakin bir yolculuk yapmak isteyenler için birebir. Ama çoğu zaman rahatsızlık duyabilir, kirlendiğinize sevinebilir, gürültüye kapılıp gidebilirsiniz.
Şiir-metin tarzını seven biriyseniz tadı damağınızda kalacaktır :)
Yazar Hakkında
Ece TemelkuranYazar · 25 kitap
1991 yılında Bornova Anadolu Lisesi'ni, 1995 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. 1993 yılında Cumhuriyet Gazetesi'nde gazeteciliğe başladı. İlk yazıları Patika dergisi'nde yayınlandı.
Kadın hareketi, siyasi tutuklu ve hükümlüler, Güneydoğu sorunu üzerine çalıştı, röportajlar yaptı. Almanya'da kadın hareketi üzerine bir araştırma yaptı. Ardından avukatlık ruhsatnamesini aldı ancak bu mesleği henüz icra etmedi. Yurtiçinde ve dışında çeşitli dergilerde yazılar yazdı, CNN Türk'te muhabirlik yaptı. Dünya Sosyal Forum sürecini izlemek için 2003'te Brezilya'ya, 2004'te Hindistan'a gitti. Venezüella'daki sosyalist devrimini ve Arjantin'de ekonomik krizden sonra oluşan halk hareketini inceledi. Bu harekete ilişkin yazıları "Buenos Aires'te Son Tango" adı altında yazı dizisi olarak Milliyet'te yayınlandı. Milliyet gazetesinde "Kıyıdan" adlı köşesinde yazdı. Habertürk Gazetesi'nde 8 Şubat 2010 gününden itibaren yazmaya başlayan Temelkuran'ın yazı günleri Pazartesi, Çarşamba ve Cumartesi oldu. Ancak 4 Ocak 2012 tarihinde Temelkuran'ın işine son verildi.
Her yıl Dünya Sosyal Forumu'nu yerinde izlemeye devam ediyor.
Ece Temelkuran, Aslı Erdoğan, Ümit Kıvanç, Bejan Matur, Beliz Güçbilmez, Murat Uyurkulak ve Şamil Yılmaz ile birlikte Son Bir Kez oyununun yedi yazarından biridir.
17 Ekim 2010 tarihinden itibaren Habertürk TV kanalında her pazar yayınlanmaya başlanan "Kıyıdan" adlı bir programı hazırlayıp sundu.
Girişimci ve yazar Metin Solmaz ile 1996 yılında evlenip 1998 yılında boşanmıştır. Bir suikaste kurban giden Uğur Mumcu ile CHP İzmir Milletvekili, TBMM Başkan Yardımcısı Güldal Mumcuçiftinin oğlu Özgür Mumcu ile 2007 yılında evlenip 2009 yılında boşanmıştır. (Özgür Mumcu, Sorbonne Üniversitesi’nde hukuk doktorası yapmış ve şu anda Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesinde asistanlık yapmaktadır.) Ece Temelkuran, film yönetmeni İnan Temelkuran'ın ablasıdır.
