İpek DOĞAN
@iiipekkkk
“..kendisine sahip oldu mu insan, yitirecek hiçbir şeyi yoktur. Gelgelelim, kendine sahip olmak kaç kişiye nasip olmuştur ki?”
“.. şimdi senin yaptığın bir gezinti değil, bir avarelik, bir sürükleniş, kendini bir yerden ötekine çarpma! Oysa aradığın şey, yani mutlu yaşam her yerde bulunur.”
“.. oraya buraya koşuyorsun, yüreğine çöreklenmiş yükünü atmak için; ama bu yük, bu çırpınışların yüzünden daha da bastırıyor yüreğini.”
“… çünkü biz bir anda vurulup yere serilmedik,içten içe oyulduk zamanla;her geçen gün,gücümüzden bir şeyler alıp götürdü.”
“Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım onu. Bir keklik beslerdim ellerimle, varsın uçsun sonunda. Bir çiçek büyütürdüm, varsın solsun sonunda. Bir omuz ısıtırdım, varsın gitsin sonunda. Dokunurdum. Ben eriyene dek, o eriyene dek, biz hiçleşip karışıncaya dek bu derin boşluğa, dokunurdum. Ama yok bir hayatım daha. Bir hayat daha yok.Yok..”
