Biriyle bağ kurduğumuzda ona değer vermiş, onu alıp kendi dünyamızın bir parçası haline getirmiş, içimizde bir yerlerde o kişiye yer açmış oluruz. İçimizde böylesine bir yer açmadan kimseyle gerçekten bağ kurmuş sayılmayız. Ancak bir kere yer edindi mi, onu kaybettiğimizde geride bir boşluk kalacaktır.
Frankl'a göre hayatta anlam bulamadığımız zaman ortaya çıkan boşlukla baş etmenin bir yöntemi olarak bağımlılıklara sarılırız. Bağımlılık, kişinin hayatında anlam bulamadığı, arzusuna temas edemediği ve de hayattaki yönünü kaybettiği anlamına gelir. Frankl'a göre bağımlılıklardan kalıcı ve sürdürülebilir bir şekilde çıkmanın yolu anlam bulduğumuz, bulduğumuz anlamlara sahip çıktığımız hayatlar sürmektir.