Tənhaqlıq keçmişə qayıdaraq həyatı yenidən yaşamaq istəyidir. Tənhaqlıq odur ki, elə hey nəyisə gözləyirsən, ancaq nə gözlədiyini bilmirsən, kimisə gözləyirsən, ancaq anlayırsan ki, artıq heç kim gəlməyəcək. Çıxıb gedirsən, bir kəsə bir söz demədən, izah vermədən. Düşünürsən ki, yoxluğun hamı üçün, əsasən də, sevdiklərin üçün dözülməz olacaq. Ancaq sonradan anlayırsan ki, heç kim buna görə pis olmadı, ümumiyyətlə, heç kim bunun fərqinə belə varmadı. Sənsiz də hamı çox gözəl yaşayır. Sənin getməyinlə qalmağın arasında fərq yoxdur. Sənə elə gəlirmiş ki, sən onlar üçün mühümsən və sən olmasan, onlar üçün pis olar. Əslində isə, onlar üçün olan dəyərini çox şişirtmisən. Artıq çoxdandır ki, heç kimi maraqlandırmırsan, hər kəs öz həyatını yaşayır. Sənə də onların həyatında yer yoxdur. Ən acınacaqlısı isə budur ki, heç sənin də öz həyatında yer verə biləcəyin bir kəs yoxdur...
Var mı öyle pat diye hayale ulaşmak! Neler yaşadım, ne insanlar tanıdım. Çoğunu unutmuş olsam da unutuşun bile bir cazibesi var bence. İnsan biraz da zamanın içinde süzülmeli, iyi ve kötü anıları birbirine karışıp belirsizleşmeli ve silinip gitmeli. Silinmeyecek olanlar da var tabi. Zamana bir çentik atmak...
Ahlat Ağacı