Bu dünyada sevmem gereken kişi benim. Parıldayan ben, benim değerli ruhum... Sonunda farkına vardım, bu yüzden kendimi seviyorum. Mükemmel olmasam da, yine de oldukça güzelim. Sevmem gereken kişi benim.
Sana teşekkür borçluyum evlat… Bana dünyanın hakikaten suratına tükürmeye bile değmez olduğunu ve bu dünyada suratına tükürülmeyecek bir tek ama bir tek insan bile bulunmadığını sağlam bir şekilde ispat ettin.
Zaten anlatmak istediğim bir şey var, bin bir şekle sokup söylemek arzusuyla yandığım bir tek şey: O da sizi sevdiğim. Bunun dünyanın teşekkülünden beri kaç milyar defa tekrar edildiğini unutmuyorum, fakat siz söyleyin, canlılığından bir şey kaybetmiş mi? Kainatta hiçbir mevcudun olamayacağı kadar taze ve olgun değil mi? Bu öyle bir kelime ki doğuyor ve doğuşu ile beraber kemali de içinde getiriyor.