Bir sistem olarak normallik, canlı bir sistemin, biyolojik, psikolojik, ve sosyolojik değişkenlerin katsayısıyla ve zamanın sürekliliği içersinde işlevlerini sürdürebilmesini tanımlar.
1973 yılında Freud, normallik diye bir şey olmadığı görüşünü savunmuş, böyle bir durumu tanımlamaya çalışmanın gerçekleşmesi olanaksız ve hayal ürünü bir amaç olduğunu söylemiştir.
İnsan varolduğu günden bu yana sürekli olarak, içinde yaşadığı dünyayı ve evreni tanımaya ve anlamaya çalışmış, ancak bu çabası içinde en az tanıyabildiği varlık yine kendisi olmuştur. En gelişmiş canlı olan insanın yine insan tarafından incelenmiş olması bunun başlıca nedeni olsa gerek.