Kendi kelimelerimiz olmadığı müddetçe kendi gerçeğimiz olduğu düşüncesi de bir düşten ibarettir. Roland Barthes "Hazır bulduğum sözcükleri istemiyorum da onun için yazıyorum." demişti.
Hangi kelimeleri seçtiğimiz, nasıl bir insan olduğumuzun en açık göstergelerindendir. Dil ile kişilik arasındaki bağ kısa ve yoğundur. Ve kelimelerle sorunu olmayan insan, pek de yaşıyor sayılmaz. Kelimelerle sorunu olmayan insan, kelimeler tarafından belirleniyor demektir biraz da.
Sanat eseri kendisi dışında hiçbir şeyi ifade etmez, sanat eseri yalnızca kendi kendisinin ifadesidir ve onu sanat yapan da budur. Sanatın, kişinin kendisini en güzel şekilde ifade etmesi olduğu yanılgısı en az, romanı ve öyküyü onun hikayesinden ibaret zanneden anlayış kadar sığ, edebiyat görgüsünden uzaktır.