Yaratıcı itilim, bilinç eşiği ile bilinçdışının ifade bulan biçimleri ve konuşan sesi olduğu için, tam da bu doğasından ötürü ussallığa ve dış kontrole yönelmiş bir tehdittir. Dogmatikler bu yüzden sanatçıların ipini kaçırmak istemezler. Kilise onu, kimi devirlerde önceden vazedilmiş konulara ve yöntemlere koşabildi. Kapitalizm sanatçının ipini onu satın alarak tutmak niyetinde. Ve Sovyet gerçekçiliği bunu toplumsal menetme ile yapmayı denedi. Sonuç, yaratıcı itilimin tamda doğasından ötürü, sanat için öldürücüdür. Sanatçıyı kontrol etmek mümkün olsaydı –olduğuna inanmıyorum– bu sanatın ölümü demek olurdu.
Şair ve onun söylediklerinin bazı Ruslar üzerinde çok ürkütücü bir etkisi var. Özellikle de, Çarcı olsun, Sovyet olsun, otoriteler üzerinde. Sanki şiir, dizginlenmesi, boyun eğdirilmesi ve hatta yok edilmesi gereken usdışı bir kuvvetmiş gibi.
Sayfa 100 - Yevgeni Yevtushenko, The Poetry of Yevgeny Yevtushenko, 1953-1 965, çev.
George Reavey, New York, 1965, s. x-xi.·Kitabı okudu
Herhangi bir tarih döneminin psikolojik ve tinsel mizacını anlamak istiyorsanız, bunu o dönemin sanatının derinlerinde aramaktan daha iyisini yapamazsınız.