Durmadan, başkalarına seveceklerini düşündüğüm öğütler verdim. Kendim için değil, başkaları için bir sürü şeyi sevdim. Kendimden fazla söz ettim, ah! Evet, çok, çok fazla! Pascal'den, Montaigne'den, Shakespeare'den fazla söz ettim, oysa Shakespeare'i, Montaigne'i, Pascal'i yeterince okumadım.
.. .O toplum ki, dilini ve anlamını bilmediği sözlerle yüz yıllardır dua ediyor. Allah'a yakarıyor. Bütün oluşumuz bölünme üzerine aslında,. Her bölünmüş parça, kendi içindeki tutarlılığı hayatın bütünü ve doğrusu sanıyor.
Sayfa 74 - Özgür Ülke gazetesinin 5 Kasım 1994 sayısından·Kitabı okudu