Ilayda Karabulut
@ilaydaq
Allah için ben insan değildim
Ellerin olmasa okşamasaydın beni
Kim diye bakardın bu kara bulut
Cehennemin ucundan gölgesi
Şu anda okuduğu kitaplar
Gerçek Olmaya Başlamak...Düşünce
Mesut Akarsu.
Mesut'u en baştan asla kurgusal bir karakter olarak düşünmedim, düşünemedim. Şakalarıyla, olaylara verdiği tepkisiyle, öfkesiyle ve sevgisiyle bir insandı karşımdaki ve her şeyi oturdu anlattı sanki. İyiki de anlattı.
Kitap başlarda gereksiz uzatmalar var gibi hissettirse de sonlara doğru fark ettim ilk sayfadan son sayfaya kadar hissettirdiği merak duygusundan dolayı bana öyle gelmişti. Bana göre kitabı akıcı yapan en önemli noktalardan biriydi merak. Alıntılanabilecek birçok "tespit" olsa da hayata dair, kitabı elimden bırakamadım. Kitapta sadece Mesut'un hikayesini değil, 50'li-60'lı yıllardaki çok partili hayatın ücra köşede kalmış köylerde nasıl bir etkisi olduğunu da bir yandan okumuş oluyoruz. Hatta okurken "Türkiye siyaseti ne kadar çok değişmiş (!)" falan diyorsunuz.
Amcasının ölüm haberiyle tamamen hayatı, hatta kitaptan hareketle söylemek gerekirse "ses tonu" bile değişiyor Mesut'un. Hiçbir akrabası olmadığını sanarken koskaca Ankara'dan Ordu'nun küçük Ünye köyüne amcasının ölüsünü yıkaması için çağrılıyor. Sevgi, mutluluk, sorumluluk, aile gibi konularda bilgisi olmayan kahramanımızın o küçük köyde insanlarla tanıştıkça, kendi geçmişi hakkında bir şeyler öğrendikçe nasıl da büyüdüğüne, değiştiğine ve geliştiğine şahit oluyoruz.
Kitabı bitirdiğimde kocaman bir gülümseme vardı yüzümde. Hamdi Koç'tan okuduğum ilk kitaptı ve son kitap olmayacağını düşünüyorum.
Kitapla kalın.
Çıplak ve Yalnız 
Hamdi Koç
Çıplak ve Yalnız Hamdi KoçReklam
Anlamak öğrenmek değildir. Öğrenmek olması için insanın yaşaması ve korkuyu keşfetmesi gerekir. Anlamak hissetmeye başlamaktır ve bugüne aittir. Öğrenmek ise geleceğe aittir. Hata o yüzden yapılır. Her hata, biraz, bile bile yapılır.
Ilayda Karabulut
, bir kitap okuduPuan vermedi·96 syf.·
Beğendi
·5 saatte okudu
·Okunma: 09 Temmuz 2023 22:08
·2023 33. kitabı
"...giysilerimizin biçimine kadar, on yıl önce beğendiğimiz ve belki on yıl sonra da beğeneceğimiz şeyin bugün bize ne kadar garip ve ne kadar gülünç geldiğini gördüm ve şu sonuca vardım: bizi inandıran şey, herhangi bir kesin bilgiden çok alışkı ve örnektir; bununla birlikte görüşlerin çokluğu ortaya çıkarılması biraz güç doğrular için hiç de değerli bir kanıt değildir, çünkü bir toplumdan çok, tek bir adamın onları ortaya çıkarması çok daha olasıdır; böylece görüşleri başkalarının görüşlerinden üstün tutulabilecek tek bir kimse göremiyordum, bu durumda kendi yolumu kendim bulmak durumunda kaldım."
