İnsan yalnız olunca neler neler düşünür..
Gerçekleşmemiş hayallerini , uçup giden yıllarını , ilk aşk maceralarını… O pek gerilerde kalan yılları , erişilemeyen ve erişilemeyecek olan bir isteği hatırlamak , düşünmek de hoş bir şeydi. Niye böyle olur ? Bunu da bilmez insan.
Her şeyin ters gittiği , her şeyin kötü olduğu bu dünya batsındı. Gönlüne göre , yaptığı işe göre , layık olduğu hayata göre değildi bu dünya. Yok olsundu öyleyse !