Yüksek ve sarp bir kayalıkta, dar bir çıkıntıda, dört yanımda uçurumlar, okyanuslar ve fırtınayla yaşamak zorunda olsam ve bütün ömrümce orada durmam gerekse, o şekilde yaşamak, şu anda yarım saat içinde ölecek olmaktan çok daha iyidir.
Mektepte bize bir şiir ezberletmişlerdi. İnsan, beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde ise bu bağlar gerilmeye,kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması ayrı sızı uyandırırmış, bunu yazan şair ne kadar haklıymış!