Çalışın işçiler, çalışın, toplumsal zenginliği ve kişisel yoksulluğunuzu artırmak için çalışın! Çalışın, çalışın, daha da fakirleşmek için, çalışmak için daha fazla sebebiniz olması için, sefalete düşmek için çalışın. Kapitalist üretimin acımasız yasası işte budur.
Geçmişte Sovyetler Birliği ve diğer sosyalist ülkelerde sağlık alanında elde edilen ve bugün Küba ve Venezuela'da izlediğimiz başarıların ardında risk etmenlerine müdaheleden çok, bu etmenlerin içinde oluştuğu ve geliştiği toplumsal koşullara (belirleyicilere) müdahale yatmaktadır. Oysa sermaye egemenliği altındaki ülkelerde sağlık ve hastalıklara müdahaleler risk etmenlerini değiştirmekle sınırlıdır. Çoğu zaman risk etmenlerine ilişkin yaklaşımlarda mağduru suçlayan bir tutum benimsenmekte ve sorumluluk olabildiğince bireylerin üzerine yıkılmaya çalışılmaktadır.