Muhteşem Bir Ömür
Sevdalım Hayat, Zülfü Livaneli’nin sadece kendi yaşamını değil, aynı zamanda Türkiye’nin yakın tarihini de anlattığı çok etkileyici bir kitap. En çok hoşuma giden şey, olayları samimi ve içten bir dille aktarması oldu. Kitabı okurken bir yazarın hayat hikayesinden çok, uzun ve keyifli bir sohbeti dinliyormuş gibi hissettim. Ayrıca Zülfü Livaneli’nin sanat, müzik, edebiyat ve farklı kültürlerle iç içe, dolu dolu ve çok güzel bir ömür yaşadığını görmek de oldukça etkileyiciydi. Yer yer yoğun bilgiler olsa da genel olarak düşündüren, ilham veren ve insanda iz bırakan bir kitap. Özellikle yaşam öyküleri ve yakın tarihe ilgi duyanlara tavsiye ederim.
Kitap benim için bir roman okumaktan çok, geçmişe açılan samimi bir kapıdan içeri girmek gibi oldu. Mehmet Culum, farklı dönemlerde yaşanmış olayları ve anıları öyle doğal bir dille anlatıyor ki, okurken karşınızda oturmuş size hikâyelerini anlatan birini dinliyormuş hissine kapılıyorsunuz.
Kitabın en çok hoşuma giden yanı, insanların dil, din ve milliyet ayrımlarını henüz öğrenmediği çocukluk yıllarındaki o saf dostluğu anlatan bölümler oldu. Türk ve Rum iki çocuğun oyuncak değişimiyle başlayan arkadaşlığı, aslında insanların birbirinden ne kadar kolay uzaklaştırıldığını ve çocukların dünyasında bunun hiç yerinin olmadığını hatırlatıyor.
İlerleyen bölümlerde ise 68 kuşağının hareketli günlerinden Amerika maceralarına, oradan da Kıbrıs Barış Harekâtı sırasında yaşanan olaylara uzanan çok farklı hikâyelerle karşılaşıyoruz. Bazıları gülümsetirken bazıları düşündürüyor, bazıları ise insanın içini burkuyor. Özellikle gerçek yaşanmışlıklara dayanması anlatılanları daha etkileyici kılmış.
Edebi açıdan çok iddialı bir eser olmasa da samimiyeti, içtenliği ve anlattığı döneme dair tanıklıklarıyla değerli bulduğum bir kitap oldu. Yakın tarihe, insan hikâyelerine ve anı türüne ilgi duyanların keyifle okuyabileceğini düşünüyorum. Kitabı bitirdiğimde aklımda en çok kalan şey ise dostluğun, insanlığın ve iyi niyetin her dönemde var olabildiği gerçeği oldu.
Denizin Altında Kaybolan Potansiyel·280 syf.·
6/10
2026 79. kitabı
Selam. Beni yeterince tatmin etmeyen ancak oldukça masalsı olan bir kitaplayız bu gün.
Fantastik öğelerle bezeli, Kore mitolojisinden ilham alan ve son yıllarda oldukça ilgi gören Denizin Altına Düşen Kız, özellikle atmosferi ve masalsı dünyasıyla dikkat çeken bir kitap. Ben de kitaba beklentilerle başladım ve okuma deneyimim boyunca hem beğendiğim hem de eksik bulduğum noktalar oldu.
Axie Oh'un Denizin Altına Düşen Kız kitabını bitirdiğimde bu kitabın aslında kötü olmadığını düşündüm. Hatta yer yer çok güzel fikirleri, etkileyici sahneleri ve gerçekten ilgi çekici bir dünyası var. Ancak bütün bunlara rağmen bende büyük bir etki bırakmayı başaramadı. Bunun sebebi de sanırım yazarın kafasındaki fikirlerle bunları sayfalara aktarma başarısı arasındaki mesafe.
Kitabın en güçlü yanı kesinlikle atmosferi. Denizler, ruhlar, tanrılar, efsaneler ve masalsı anlatım zaman zaman gerçekten büyüleyici bir hava yaratıyor. Özellikle bazı betimlemeler çok başarılıydı. Hatta kitabı okurken neden bazı insanların ona bir Ghibli filmi havası yakıştırdığını anlayabiliyorum. Eğer bu hikâye animasyon olarak izleseydim muhtemelen çok daha fazla etkilenebilirdim. Fakat aynı hissi kitapta alamadım. Çünkü atmosfer ne kadar güçlü olursa olsun hikâye ve karakterler onu desteklemekte zorlanıyor.
En büyük sorunlarımdan biri anlatım dilindeydi. Özellikle büyükannenin hikâyeleri o kadar sık tekrar ediliyor ki bir noktadan sonra dikkat dağıtmaya başlıyor. Sürekli "büyükannemin anlattığı hikâyelerdeki kadınlar", "büyükannemin öğrettiği şeyler", "büyükannemin hikâyeleri" ifadelerini görmek karakterin kendi düşüncelerini geliştiremediği hissini yaratıyor. Üstelik bu sadece büyükanneyle de sınırlı değil. Dedem şöyle derdi, ağabeyim böyle söylerdi, büyükannem şunu anlatırdı... Bir süre sonra karakterin
Bu kitap bana insanların görünen yüzleriyle gerçek yüzleri arasındaki farkı düşündüren kitaplardan biri oldu. Empatiyi hep iyi bir özellik olarak bilirdim ama bu kitap, empati yeteneğinin manipülasyon için de kullanılabileceğini gösterdi. Okurken bazı davranışların ve insanların neden üzerimde bu kadar etkili olduğunu daha iyi anladım. Özellikle psikolojiye ilgi duyanlar için hem düşündürücü hem de farkındalık kazandıran bir kitap. Kitabı bitirdiğimde çevremdeki insanları değil, önce kendi sınırlarımı sorgulamaya başladım.
Karanlık Empat: Narsist- Psikopat - Makyavelist - Kendi Kendine Terapi SerisiHicran Tülüce · Destek Yayınları · 202375 okunma
Bitti…
Yazarından tesadüfen imzalı gelen bu kitabı merakla okudum. Başlarda biraz adaptasyon sorunu çeksem de sonrası aktı gitti…
Hayatı umursamayı bırakmış pizzacı sahibi Mehmet bir gece yarısı dükkanına gelen siparişi götürünce hayatı bir anda değişir..
Pizzayı sipariş eden kadınla arasındaki olaylar silsilesi okuyucuyu kendine meraklandırıyor…
Kurgu da hikaye de ilgi çekici idi…
Bu kitap için "sevmedim" diyemem ama "bayıldım" demek de içime sinmiyor. Çünkü ortada çok güzel bir fikir var ama ben ona bir türlü doyamadım.
Aslında kitabı Noah için övmek istiyorum. Çünkü uzun zamandır bu kadar nazik, anlayışlı, sabırlı ve gerçekten seven bir erkek karakter okumamıştım. Ama tam da bu yüzden ona daha fazla yer verilmesini istedim. Daha çok Noah okumak, onun dünyasında biraz daha kalmak istedim.
Konusuna gelirsek...
Thibodeaux Mezarlığı'nda çalışan Noah, işini bitirip evine gitmeye hazırlanırken bir ses duyuyor. Sevgililer Günü olduğu için bunu başta mezarlıkta vakit geçiren bir çifte yoruyor. Fakat sesler giderek bir yardım çığlığına dönüşüyor ve geldiği yer sabah kendi elleriyle gömdüğü kişinin mezarı oluyor.
Emma... Noah'ın lise yıllarından beri âşık olduğu Emma.
Ve Emma aslında yaşıyor.
Onu mezardan çıkardıktan sonra ortaya çıkan gerçekler ise tam anlamıyla sinir bozucuydu. Kocası Beau tarafından manipüle edilmiş, aldatılmış, maddi sorunlardan habersiz bırakılmış ve sürekli küçümsenmişti. O anlarda benim sinir katsayım tavan yaptı ama Noah hepimizin yerine öfkelendi diyebilirim. Neyse ki Emma, hak ettiği değeri ve özeni sonunda görmeye başladı. Hem de her anlamda.
Konu gerçekten çok ilgi çekiciydi, karakterler de güzeldi ama ben daha fazlasını istedim. Daha fazla Noah, daha fazla duygu ve daha fazla derinlik...
Bu arada kitapta yetişkin içerik bulunduğunu da söylemeden kaçmayayım.
