ibrahim ilhan
@ilhanqqm
Yine Grangé, yine hüsran
Yazarın, Fransa'da bir TV dizisi için hazırladığı iki bölümlük hikayelerden birisi, aynı zamanda ikincisi. birincisi geçen sene çıkan Son Av'dı. Dizinin adı da Kızı Nehirler zaten, karakter de aynı isimdeki kitaptaki karakter. Dizinin şu ana kadar 8'er bölümlük 3 sezonu yayınlandı. Normalde böyle polisiyelerde tek sezonda bir cinayet işlenir, olaylar gitgide kızışır, heyecanlanır, son bölümde katil ortaya çıkar. Fakat bunda öyle değil. Her iki bölümde bir farklı cinayetler çözülüyor ve baş iki karakter hep aynı. İlk iki sezonun hepsini izlememe rağmen hiçbir zevk alamadım. Bunun asıl sebebi Grangé'nin yıllar içinde hızla düşen yazım kalitesi. Özellikle Kaïken ve sonrası kesinlikle felaket. Hayır zaten dizide hikayeler yayınlanmış, daha niye bunları kitaba çeviriyorsun? Hatta hikayelerin hiçbiri de bana göre diziden önce çıkmış en kötü kitabın olan Kaïken kadar bile iyi değil. Eğer yazar bu şekilde devam edecekse dizinin geri kalan bölümleri için 10 tane daha bunun gibi kısa, heyecansız ve basit kitap çıkacak demektir. Hiçbirinin bir Şeytan Yemini, Kızıl Nehirler, ya da Sisle Gelen Yolcu olamayacağına emin olabilirsiniz. Bu heyecansız, sıkıcı, başını ve sonunu bildiğim kitabı da hayatımda Grangé kitabı okumak bir gelenek olduğu için okuyacağım, fakat bu nereye kadar sürer bilemem. Geçen sene Ankara'da yaptığı söyleşisinde Nazi döneminde geçen bir roman yazdığını söylemişti, ondan birazcık umudum var, o kadar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Grangé kitap yazdı mı tereddütsüz okunur lakin her seferinde eski tat alınmadığından şikayet edilir. Ritüel yine değişmedi. 2018'de çıkan kitap 2019'da çevrildi. Derslerden dolayı yazın anca okuyabildim.
Artık iyiden iyiye Grangé'nin kendini tekrar ettiğini düşünüyorum. Kafasında oluşan baş karakter polis şablonu hep aynı: geçmişi sıkıntılı, eskiden uyuşturucu kullanan, boşanmanın eşiğinde falan filan. Zaten hikayeleri de eskisi kadar ilgi çekici gelmiyor. Grangé'nin her kitabını belki Şeytan Yemini'nden, Kızıl Nehirler'den , Leyleklerin Uçuşu'ndan aldığımız zevki alırız diye okuyoruz ama nafile. Ya bu adam eskisi gibi iyi yazamıyor ya da baştan beri bu seviye de yazıyordu da biz çok abarttık.
Kitap diğer kitaplara benzer şekilde başlıyor. İşlenen bir striptizci cinayeti, amir Corso'nun davayı devralması, tanıklar, şüpheliler falan filan. Şunu da belirtmeliyim ki başkarakter şimdiye kadar okuduğum polisiye kitaplarda geçen en salak polis olabilir.
Aslında kitap ikinci bölümün sonuna kadar fena gitmiyordu lakin kitap bu sayfadan sonra sıkıcılaşmaya başladı. Üçüncü bölümde gelişen öolaylar pek Grangé kitaplarında şahit olmadığımız şeylerdi, yazar burada yeni şeyler denemiş takdir etmek lazım. Ama ben yine de beğenemedim. --KEYİFKAÇIRAN-- Polisiye kitaplarda katilin okurun tanıdığı biri olması gerektiğini düşünürüm ki okurun da katili bulma fırsatı olsun. Fakat bu kitapta katil yanlış hatırlamıyorsam ikinci bölümün sonunda okura ilk defa tanıtılıyor. Açıkçası kitabın sonuna kadar katilin Claudia olmamasını istedim. Çünkü bu bence kolaya kaçmak oluyor. Beni memnun etmeyen şeylerden biri de bu oldu. --KEYİFKAÇIRAN-- Kitapları okumadan önce genelde arka kapak tanıtım yazılarını okurum fakat bu kitapta okuduğuma pişman oldum çünkü kitabın yaklaşık 100'üncü sayfasından
Fanatik bir Grangé hayranıyım.Tüm kitaplarını okudum.Lontano'yu da uzun bir süredir bekliyordum.Çıktığı gün almıştım aslında ama bitirmek şimdiye nasip oldu.Kitabı değerlendirmeye gelecek olursak çok büyük bir beklentiyle sipariş etmiştim kitabı.Elime ulaşınca hayal kırıklığına uğradım biraz.Çünkü sayfa kalitesi çok kötü.Sayfalar o kadar ince ki yırtılmasın diye yavaşça çevirdim.Kapak tasarımını da pek beğenemedim.Orjinal kapağı kullansalarmış daha iyi olurmuş sanki.Kitap Morvan ailesinin hikayesini anlatıyor.Baba Gregoire eski bir polis 40 yıl önce Kongo'da kurbanlarına Afrika ritüellerini kullanarak işkence eden bir katili yakalamasıyla dönemin Kongo başkanı kendisine bir madenin hisselerini veriyor.Büyük oğlu Erwan da babasının izinde,o da polis.Küçük oğlu Loic uyuşturucu bağımlısı yakışıklı bir genç.İki çocuğu var ve karısından ayrılmak üzere.Ailenin tek kız çocuğu Gaelle oyunculuk hayalleri gerçekleşmeyince fahişe olmaya karar vermiş.Anne Meaggi'de kocasından şiddet gören fakat bundan rahatsız olmayan bir kadın.Askeri bir okulda eğitim sırasında askeri bir uçağın parçaladığı kayalıkların arasında parçalanmış bir ceset bulunuyor.Yetkili Gregoire Morvan soruşturmanın başına Erwan'ı veriyor.Erwan soruşturmayı yürüttükçe işler karışıyor.Olay babasının 40 yıl önce yakaladığı Çivi Adam'a kadar gidiyor.Kıtabın konusu hakkında daha fazla bir şey yazmayacağım.Fakat şunu söylemem lazım ki uzun kitapları okumayı çok severim.Fakat bu kitabı kolay okuyamadım.Tanıtım bülteminde yazan "nefes nefese bir kovalamaca" sözüne katılmıyorum.Çünkü kitabın ilk 400 sayfasında neredeyse hiçbir şey olmuyor.Sadece yeni cesetler bulunuyor.Erwan bu soruştirmaları üstlenip katili araştırıyor.Gregoire Morvan'ın maden işletmesi ile ilgili bölümler de çok sıkıcı geldi bana.Belki de ekonomi ve
