İlhan turan
@ilhanturan
Üniversite
Antalya
İstanbul Beşiktaş, 9 Kasım 1955
38 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Arjantinli yazar Manuel Puig’in eseri Örümcek Kadının Öpücüğü, iki adamın hapishanede kurduğu dostluğu merkeze alarak, totaliter rejimlerin bireylerin gerek özel gerekse toplumsal yaşantıları üzerinde kurduğu baskıyı ele alıyor.
1970’lerin sonunda Arjantin’de, aynı hücreyi paylaşan siyasi bir suçluyla bir eşcinsel, sorunlarından uzaklaşmak ve vakit geçirmek için birbirlerine beğendikleri filmleri anlatıyorlar ve aralarında günden güne güçlenen bir dostluk doğuyor.
Puig, açık açık anlatmıyor Arjantin’in içinden geçtiği diktatörlük dönemini fakat siz bu iki karakterin hikayesiyle buram buram soluyorsunuz o totaliter havayı. Biri eşcinsel diğeri devrimci iki karakterin hikayesiyle, böyle bir siyasi yönetimde insanların hayatını tahakküm altına alan toplumsal baskıyı da totaliter rejimin kendisine başkaldıran herkesi nasıl sindirdiğini, sindiremediğini de yok etme yoluna gittiğini de görüyorsunuz.
Konusuyla olduğu kadar anlatım ve biçimiyle de özel bir roman Örümcek Kadının Öpücüğü. Diyalog ağırlıklı bir roman öncelikle. Bu diyalogların çoğu da kısa ve sade cümlelerden oluşmasına rağmen yavan ve kuru bir metin de değil, okurken kesiklik ya da kopukluk hissi de vermiyor. Kısa ve net diyaloglarla ilerlemesine rağmen okurken hem çok keyif aldım ve karakterlerin sohbetini dinliyormuşum hissiye okudum, hem de kitap boyunca merakım ve ilgim hep canlı kaldı. Bu da yazması çok basitmiş gibi görünen sade diyalogların aslında ne kadar ustalıklı oluşturulduğunu, neredeyse kendi kendine ilerliyormuş hissi veren konuşmaların ne kadar incelikle düşünüldüğünü gösteriyor bana göre. Yazar, filmleri anlatmakta da bir o kadar başarılı: anlattığı sahneler gözünüzün önünde canlanıveriyor ve sürekli bir sonraki sahneyi merak ederek devam ediyorsunuz. Birkaç yerde bilinç akışıyla
Bitkiciokur isimli okura yanıt verildi
İlhan turan
Kitap basıldı
Reklam
Dünya Sonu Savaşı, 19.yy sonlarında Brezilya’nın (bana çok sevdiğim yazar Amado’yu anımsatan -ki Llosa da girişte onu anıyor) Bahia bölgesinde yaşananları anlatan, siyasi tarihin muazzam bir şekilde kurguya döküldüğü bir eser. Monarşi tarafından köleliğin kaldırıldığı ve hemen ardından imparatorluğun yıkılıp cumhuriyetin kurulduğu dönem. Bir yandan köklü değişimler bunlar ama öte yandan bazı şeylerin sadece adı değişiyor, sistem aynı kalıyor. Özellikle daha geri kalmış ve kölelik kaldırılsa da feodal düzenin pek kırılamadığı Bahia’da toprak sahibi baronlar ve eskiden bu baronların köleleri olan, kölelik kaldırılınca da bu kez bir nevî para karşılığı kölelik yapan halk nedeniyle daha farklı politik dinamikler var. Halk; monarşistler, cumhuriyetçiler ve özerklik yanlıları olarak ayrılmış ama aslında baronların çıkarları doğrultusunda yönlendirilen bir güruh sadece, başta din olmak üzere fanatik duyguları manipüle edilerek yönetiliyor. İşte bu ortamda, bir vaiz dini fanatizmle kitleleri ardından sürüklemeye başlıyor ve bu kitle giderek büyüyüp Canudos’u işgal edip, burada bir şehir kurunca elbette bunu kendisine bir tehdit olarak algılayan devletle Canudos Savaşı olarak tarihe geçen kanlı çatışma yaşanıyor.
Karakterleri ve kurguyu oya gibi ince ince işlemiş Llosa. Pek çok karakter var ve her birinin hikâyesi hem geçmişi hem bugünüyle okurun önüne seriliyor. Yer yer zamanda gidiş gelişlerle kurguyu ilerleten Llosa, olayları iki farklı cepheden anlatıyor. Farklı görüş ve taraftan insanların hikâyelerinin bütününe bakabilmeyi ve aynı zamanda onların gözünden de yaşananları değerlendirebilmeyi sağlayan bu yöntem inanılmaz bir derinlik katmış romana. Zincirleri birleştirip halkayı oluşturur gibi ilerliyor bu bakımdan roman. Buna alışana kadar biraz kafanız karışsa da bir süre
İlhan turan
Stefan ZWEIG Brezilya kitabında Caundos savaşını Euclidas De Cunha isimli bir gazetecinin yazdığı bilgisini vermiş.Meraklısı için not.