Herkese selamlar! Cam Şato serisinin yorumlarıyla devam ediyoruz. Benim gönlümde dördüncü kitabı geçemese de temposu yüksek ve güzel bir kitaptı beşinci kitap da. Arka kapağı aşağıya bırakıp hemen yoruma geçiyorum.
“Aelin Galathynius tahta giden uzun yolda ihanete uğradı, sadakatle ödüllendirildi; arkadaşları kayboldu, yenilerini edindi; büyüye sahip olanlar ve olmayanlarla aynı tuhaflıklarda buluştu. Savaşçı prensine ve ona güvenen insanlara söz verdi, onları korumak için gücünün derinliklerine indi. Ama canavarlar geçmişin dehşetinden ortaya çıktıkça ve karanlık güçler krallığını elinden almaya çalıştıkça, tek kurtuluşun, sevdiği her şeyin sonu olabilecek çaresiz bir arayışta saklı olduğunu anladı.”
Kitapta artık ciddi bir savaşın kapımızda olduğunuzu idrak edebiliyoruz. Aelin ve mükemmel ekibimiz ordu kurma konusunda uğraşırken aynı zamanda birçok gelişmeler oluyor. Elena’nın olayları tam olarak çözülürken anahtarların gerçek anlamını öğreniyoruz. Nihayet Manon’la Aelin’in hikayeleri birleşiyor ve aynı ortamda olduklarından Dorian- Manon shipi için bir sürü moment alıyoruz.
İlk beş kitap içinde beşinci kitap cinselliğin en fazla olduğu ve biraz detaya inildiği kitaptı. Önceki kitaplarda bir paragrafta anca anlatılsa da burada bir- iki sayfa sürdü. Betimlemesi ve anlatımı hiç detaylı değildi. Bu yüzden +18’den ziyade +16 diyebilirim bu duruma. Ve bu kitap aynı zamanda bir ship delisine dönüştüğüm kitaptı. Manon- Dorian, Elide- Lorcan, Aelin- Rowan, Aedion- Lysandra… Hepsi o kadar güzeldi ki!
Kitabın baştan sona süren temposu, karakterlerin ve karakterlerin birbiriyle ilişkileri mükemmeldi… Tek üzüntüm kitapta Chaol olmamasıydı. Tabii 6. kitabın neredeyse tamamı Chaol’la dolu olduğundan buna pek üzülmemek için kendimi pohpohluyorum.
Bazı şeylerin ana