Yokluk yavaş yavaş aşkı söndürdü, alışkanlık altında özlem boğuldu; solgun göğüne kızıllık veren bu yangın parıltısı gölgelerle kaplanarak ağır ağır silindi.
Ama o büyük isteklerle, öfkeyle, kinle doluydu. Bu dik pilili giysi, altüst olmuş bir yürek saklıyor, bu pek terbiyeli dudaklar, içindeki fırtınayı anlatmıyorlardı.