İlkay Durgut
@ilkaydurgut
İnsan için asıl zor olan, her gün insan kalmaktır. C.Aytmatov
Kur’an’ı Okurken Anlamak
Ayetlerle Nahiv Bilgisi 1-2 iki yıldır elimizden düşürmediğimiz bir kitap oldu. Amacım Kur’an’ı okurken anlayabilmekti. Sonra yolum bu hocalarımla keşişti. Üç yıllık nahiv eğitiminde bir zamanlar hayal olan şey gerçek oldu. Şu anda ayetlerin belli bir kısmını anlayabiliyorum. Hocalarıma gönülden teşekkür ederim. instagram.com/kuran_okurken_a... bu site de bizim buluşma noktamız.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu Kitaptan Bana Kalanlar
Mori hastalığın pençesinde bir öğretmendir. Son nefese kadar öğretmeye devam edecektir. Hastalığını çabucak kabullenip bu süreci güzel geçirerek insanlara ölüyor olmanın nasıl bir şey olduğunu anlatacaktır. Aslında ölmeyi öğrenmek yaşamayı öğrenmektir.
Kitabı çok kolay okuyacaksınız. Ama üzerinde uzun uzun düşünmek isteyeceksiniz. Mori’nin yerinde olsaydım onun gibi olabilir miydim?
Okuduğumuz her kitap tıpkı tanıdığımız bir insan gibi bizde bir iz bırakır. Mori’den bana kalanlar ve buraya baktığımda hatırlalamak istediğim satırlar şunlar olsun:
Hastalık karşısında kendini bırakma.
Ölüyor olmaktan utanma.
İnsanlara onları sevdiğini ölümlerinden önce söyle. Cenaze törenlerinde söylenen sözler geç kalmış sözlerdir.
İyi bir dinleyici ol. Hastalığın pençesinde bile olsan insanları dinle. Onların derdine derman olmaya çalış.
Ölüyor olmanın nasıl bir şey olduğunu sana anlatacağım.
Ölüyor olmak üzülmek gereken şeylerden sadece biri. Ya mutsuz yaşamak? Ziyaretime gelenlerin çoğu mutsuz.
Toplum tanımadığı insanların haberleriyle vakit geçiriyor.
Kültür sana uymuyorsa kendi kültürünü yarat.
Acı çektiğim için acı çeken insanlara yakınlık hissediyorum.
Korkunç bir hastalık dersen korkunç olur. Ama ben vedalaşacak zamana sahibim.Herkes bu kadar talihli değil.
Kültürümüz ölüm gelmeden bu tür şeyler üzerine düşündürmüyor.
Yoksulluğun panzehiri okumaktır.
Herkes öleceğini bilir, inanmak istemez.
Eğer öleceğimize inansaydık bazı şeyleri farklı yapardık. Öleceğini bilmek ve her zaman buna hazır yaşamak… Bu daha olumlu. Bu sayede yaşarken daha katılımcı olabiliyor insan.
Ölmeyi öğrenince yaşamayı öğreniyorsun.
Herkesin tanıdığı, ölmüş olan birisi vardır.
Ölüm üzerine düşünmek neden bu kadar zor geliyor?
Hayatı uyur uyanık yaşıyoruz.
Öleceğine
Akşam Yıldızı romanından beri İskender Pala okumaya ara vermiştim. Yazarın pek çok kitabını severek okumama rağmen o romanını pek beğenmemiştim. Bu kitabı okumaya başlayınca kendimi satırlara bıraktım o anlattı ben yaşadım. Sanki usta bir şoförün kullandığı bir araçta manzaranın tadını çıkaran bir yolcu gibiydim. Sanırım yazar polisiye roman türünde daha bir tat katmış üslubuna. Nefes nefese okudum.Romanın yaşadığımız, şahit olduğumuz tüm kötülüklere denk gelmiş olması insanı şaşırtıyor. Kötülüğün dünya ile yaşıt olduğunu unutuyor insan. Dilerim iyiler de romandaki kadar başarılı olur hayatta.
Seyfettin hocanın sohbetlerinden derlenmiş bir kitap olduğu için sohbet tarzı özelliği korunmuş. Kitap bitince sanki Seyfettin hocayı YouTube’dan dinlemiş gibi oldum. Okurken onun sesinden dinlemiş hissettim. Hadis konusunda okuyup yazmaya ihtiyacımız çok fazla. Samimi bir söyleşi havasında kitap biterken Muksirun adındaki çok hadis rivayet eden sahabilerimizi tanımış oldum. Onlar hakkında daha çok okumam gerektiğini, onları yakından tanımanın Efendimizi tanımak olduğunu öğrendim. Hadis okurken nasıl yaklaşılması gerektiğini, bakış açısının çok önemli olduğunu öğrendim. Hocamızın örneklerle anlatması konunun çok rahat anlaşılmasını sağlamış. Seyfettin Huca’nın daha nice yeni kitaplar yayımlamasını dilerim. Hadis ilmi konusunda emek verenlerden Allah razı olsun.
Zor ama güzel bir roman istersen kaçırma, derim.
Öğretmen arkadaşlarımızla tahlil yaptığımız bir kitap oldu. Önce herkes bu ne ya, diye şaşırdı. Ben de romana bir tren yolculuğunda başladım. Başlarda bir iki kez dönerek okudum sona doğru açıldı, bitirdim ama romanı anlamamışım bunu ikinci okuyuşumda anladım. Sonra tahlil kısmını arkadaşlarımızla birlikte yaptığımızda harika bir kitap okuduğumuzu fark ettik. Farklı kişilerin bakış açısıyla bizim tahtelbahirin içinden ne anlamlar çıkarttık, biz de şaştık. Denizin altında bir denizaltındasınız, üstünüzde destreyorler, içeride içinde bir canavar olan sandık, birer birer ölen mürettebat, her an azalan oksijen… Canavar kapalı kapıları aşıyor, kömür yiyor, mermi işlemiyor, çiviler hareketleniyor, beyinlere saplanıp mevtaların bedenlerini yönetmeye başlıyor…Daha neler neler… Çok fantastik gelmesin size roman. İçinde yaşadığımız dünya belki de o tahtelbahir… Hazine bulmuş gibi sevindiğimiz sahip olduğumuz o gelişmişlik, teknoloji… Belki de bir gün kendisinden kurtulmak için kaçacağımız denizin dibine atacağımız o sandıktır kim bilir.
Meleklerin taşıdığı sandığı ararken ifritin sandığını bulmuş olabilir miyiz?
Sandık şimdi denizin dibinde. Üzerinde yine melek figürü var. Yeni tamahkarlarını bekliyor.
Enfes bir roman. Usta yine yapmış yapacağını. Denizcilik terimlerine takılmayın. Okuyun sonra tekrar okuyun ve okuyanlarla üzerine konuşun. Tam tahlillik bir roman…
Başlarda pes edenlerden olmazsanız sonunda sizi
güzel şeyler bekliyor. Şifre çözmeye hazır olun.