Kitapta bahsi geçen, bahçıvan bir babanın hastalığının farkında olup bahçeye yeni şeyler ekmesi, toprağı işlemesi yeni bir durumun doğmasını ve sanki yaşamın yeniden filizlenmesini istiyor gibiydi. Yeni bir umutun ve yeni bir yaşamın simgesi haline gelmişti adeta. Ölümle yüzleşmeyi merkezi haline getiren bu kitap sade bir dile sahipti ve çok derin duygularla doluydu. Bu kitap aynı zamanda bahçıvanın oğlu tarafından dile getirilmiş olup sonluğun kabul edilişini içten yansıtan bir kitap haline gelmiş.