Viktor Frankl’ın İnsanın Anlam Arayışı kitabında dikkatimi çeken önemli şeylerden birisi de bakış açısı… kitabı okuduktan sonra bu konu hakkında birkaç şey yazmak istedim.
Yaşanmış bir trajediyi değiştirmek imkansızdır. Olayın kendisi sabit kalır, ancak olaya hangi çerçeveden bakıldığı değiştiğinde, kişinin yaşadığı derin umutsuzluk yerini bir teselliye bırakabilir. Yeni bir bakış açısı, çekilen anlamsız bir acıya bir neden veya amaç yüklediğinde, o acı çok daha katlanılabilir hale gelir. Hayat her zaman başımıza gelenleri seçmemize izin vermez; hastalıklar, kayıplar veya felaketler yaşanabilir. Ancak tüm bu olanlar karşısında nasıl bir tutum takınacağımızı ve onlara hangi açıdan bakacağımızı seçmek tamamen bizim elimizdedir. Bu, dış koşulların bizden alamayacağı tek özgürlüğümüzdür.
Çoğu zaman kendi düşünce kalıplarımızın ve inançlarımızın içine hapsoluruz. Çaresiz hissettiğimiz durumlar genellikle çıkış olmadığı için değil, olaylara sadece tek bir dar pencereden baktığımız için öyledir. Farklı bir bakış açısı, duvarda aniden beliren yeni bir kapı gibidir.
Özetle bakış açısı; baktığımız manzarayı veya başımıza gelenleri değiştirmez, ancak bizim o manzaranın karşısında nerede durduğumuzu değiştirir. Ve sadece bu duruş değişikliği bile tüm iç dünyamızı yeniden inşa etmeye yetebilir.
İnsanın Anlam Arayışı kitabında da bahsetmek istediğim bu durumlar tüm derinlikleriyle ele alınmış. Her cümlesi hayat dersi niteliğinde bir kitap…