İlknur Orman
@ilknur1111
ODTÜ
7 Ocak 2003
55 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Çok saçma çok saçma çok saçmaaa
Abi tamam farklı olmaya çalışmışsın ama olmamış be çok saçmalamışsın. Kurguda bir "cin" bir "doktor" u geziye çıkartıyor tarihteki bazı önemli insanların hayatlarını gösteriyor. Buraya kadar normal, sıkıntı yok. Ancak bu cin aynı zamanda bu DOKTORA hipotalamus falan anlatıyor.. Ahh kendyn sen doktor değil misin? 6 yıl okudun bilmem kaç yıl çalıştın bilmiyor musun hipotalamusun ne olduğunu nasıl çalıştığını. Yani tamam yazar farklı olmaya çalışmış da tutarlılık nerde bu hikayede?
Bazı yerlerde o kadar saçma betimlemeler var ki okuyunca ne alaka diyor insan.
Kısacası son yıllarda okuduğum en kötü kitap maalesef. Neyse ki beynimi yormayacak bir kitap okumak istiyordum şu sıra, bu kitabı beynimi çıkarıp bi köşeye koyarak okudum. Tam da aradığım türdendi bu açıdan aslında
"... Çünkü her taraf karanlıktı. Zaten görülen ve görülmeyen bütün düşler bu karanlığın ta kendisi değil miydi?"
İhsan Oktay Anar'dan okuduğumuz Uzun İhsan'ın düşleri. Bu iki
Kitabı az önce bitirdim ve etkisinde uzun bir süre kalacağımı söyleyebilirim. Tam da Filistin ve İsrail olaylarının yeniden gündeme geldiği bu zamanda kitabı okumam çok güzel denk geldi. Kitap o toprakların bir anda bu hale gelmediğini, bugün şiddeti artan savaşın aslında yıllar öncesinde başladığına ara ara değiniyor diyebilirim. (Allah Filistinlilerin yardımcısı olsun) Kitapta millet kimliklerinin ötesinde sadece insan oluşlarıyla birbirini seven bir Müslüman ve Yahudinin hikayesini okuyoruz. Tabi kitap ele aldığı konular ve geçtiği dönem bakımından Doğu'nun limanlarındaki sanırım son 150 yıldır hiç bitmeyen çatışmalara da değiniyor. Sonuç olarak savaşlar olmasın, kardeş kardeş yaşayalım gibi bir alt mesajı da olduğunu düşünüyorum kitabın ama napalım gerçek hayat pek öyle olmuyormuş. Ortada bir haksızlık varsa çatışma ve savaş kaçınılmaz oluyor.
Tolstoy'un bana "abi sen neler yaşamışsın aslında bee" dedirttiği kitabı. Kitabın sonunda anlattığı metaforlarla dolu olan rüyası Tolstoy'un kitap boyunca anlattığı kendi inişlerini, çıkışlarını çok iyi özetliyor aslında. (Kendi kitabının açıklamasını bile kendi yapan Tolstoy...) Kitabın son cümlesi, okuyup da kafayı duvara yaslayarak o derin düşüncelere dalınan evreye geçmek için gayet güzel bir kapı aralıyor "Biri bana seslenir gibi oldu 'Gör ve hatırla' sonra uyandım." .
Gökhan Ergür'den okuduğum ilk kitap. Yazar kitabının bir nevi yazılma amacını şurada belirtiyor: "Temel meselem büyüleyici cümleler kurmak değil, dünyanın saldırdığı insanlara arka çıkmak, yalnız olmadıklarını anlatmak." (sayfa 57) ve gerçekten de kitap genel anlamda "Bak işte senin çektiğin acıları, hüznünü ben de çekiyorum ve seni anlıyorum, yalnız değilsin." diyoe biz okurlarına. Bu derece hüzün ve acıyı bir psikologdan duymak açıkçası başlarda çok garip hissettiriyor, terzi kendi söküğünü dikemez hesabı. Her ne kadar kitabın üslubu bana fazla melankolik gelse de okuduğum için memnun kaldığım kitaplardan biri oldu. Belki de hayatımın başka bir döneminde okusaydım kitabın o hüzünlü havası beni tamamen içine alacaktı.
Ayrıca yazarın anlatımını çok beğendim, henüz genç bir yazar olduğunu ve ilerde çok daha iyi işler yapacağını düşünüyorum.
