İlknur
@ilknurMNC
Lisans
Antalya
150 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitap, benim ödevimdi aslına bakılırsa. Brifing tarzı bi sunum yapmak için okudum. Oglunu madde bağımlılığından kurtaran bi anne kaleme almış ve ayni zamanda kitabın sonunda madde bağımlılarının mektuplarına yer vermiş, gerçekten cok çarpıcı hayat hiakeyeleri var. Ne diyim ki Allah bu illeti satanları da, aracılık yapanlari da kahretsin, kullananlara da akıl,fikir,irade versin.
Reklam
Tenekeci' nin ilk okuduğum kitabi, genelde ilk okuduğum yazar hakkinda yorum yapmamaya gayret ediyorum, tanımadığımi düşünerek. Günlük dille yazılmış, sade bir kitapti bana göre, hani derler ya; "aç aç oku arada" bana gore öyle degil bu kitap, beğendiğim soylenemez açıkçası, Tenekeci'nin bende uyandırdığı his çok naif, ince ruhlu birisi olduğu..
İlk okuduğum kitaplarından daha fazla keyif aldigim doğrudur. Bu kitabi biraz zoraki bile okudum diyebilirim. Biraz daha siyasi içerikli geldi ayrica, buna takılmıyorum ama.. Galiba ilk okuduğum kitaplardaki gibi güleceğimi düşündüğüm için biraz da hayal kırıklığına uğradım. Güzeldi ama yine de.
Son bisey mesleki hislerimle tabiki cinayeti çözdüm. :D
Cıkkk olmamış!!
Bu okuduğum ikinci kitabi Eriş'in. İlk kitabında okuduğum hikayeler bu kitaba gore daha iyiydi.
Sanki lisede öğretmen haydi bir komposizyon yazin demişte, yazar da yazmış, bunu da biraz uzatmış al sana kitap olmuş gibi geldi birazcik!
Kitabimi bugun bitirmek ayrica anlamli oldu benim için. (13 Kasim 1977) (planim dun idi ancak, hastalik tek sayfa okumama bile müsaade etmedi iyi ki de etmemis, boylesi daha anlamli oldu benim için.)
Kitaba baslamadan önce epey kasmıştım kendimi, malum Atay'in dili dümdüz, sade degil. Normalde kitap okurken tvnin acik olmasi, gürültü vs. beni pek rahatsiz etmez ama Oguz Atay okuduğumda sessizlik arıyorum, iki kez okuyorum bazen cumleleri, paragraflarin sonunu okurken basini unutuyorum, bi okur Oguz Atay'i okumak zor demis katiliyorum ona gercekten zor ama kitabi bitirdikten sonra biraktigi etkiyle diyorum ki; bu adam yazıyor! Zor bir kitap, oyun içinde oyunlarin bolca yer aldigi, uzun paragraflarin çokluğu, ilk bölümde kitaba alışmaya ne anlatıyor bu anlamaya çalışıyorsunuz, II. Bolumden sonra hersey corap söküğü gibi ilerliyor.
"Ifade edemediğim bir eksiklik hissi var icimde, Hikmet oglum." diyor ya albay benimde oyle. Ne soylesem bilmem ki; Tek kelimeyle harika bi kitapti.
Reklam